ลามไปทั่วบริเวณ ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็หาช่องว่างได้
มู่เฉียนซีโคจรพลังวิญญาณขึ้นอย่างบ้าคลั่ง กินยาลูกกลอนเข้าไปเป็นจำนวนมาก และพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากพุ่งออกไปได้ระยะหนึ่ง มู่เฉียนซีก็ได้เจอกับเป่ยกงจั๋วที่กำลังตามหานางอยู่พอดี
“มู่เฉียนซี ในที่สุดข้าก็หาเจ้าเจอจนได้” เป่ยกงจั๋วยิ้มเยาะ
มู่เฉียนซีตะโกนกล่าว “หัวหน้าตำหนัก ช่วยด้วย!”
และในขณะที่เป่ยกงจั๋วกำลังลงมือจะจับนาง ลำแสงสีฟ้าอ่อนลำแสงหนึ่งก็ได้ขวางการโจมตีของเขาไว้
มู่เฉียนซีพุ่งตัวออกไปยืนด้านหลังกลุ่มกองกำลังของพวกเขา ชั่วพริบตาเดียวกองกำลังที่เป่ยกงจั๋วพามานี้ก็ได้กลายเป็นเกราะกำบังของมู่เฉียนซีแล้ว
คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้นยิ้มอย่างชั่วร้ายพลางกล่าว “มิน่าล่ะว่าเหตุใดสาวน้อยผู้นี้ถึงไม่กลัวตาย ที่แท้ก็มีคนช่วยนี่เอง!”
“มีคนช่วยแล้วอย่างไร ก็ฆ่าพวกมันซะให้หมดนี่นี่แหละ!”
สีหน้าของเป่ยกงจั๋วพลันเปลี่ยนไป เขาถูกมู่เฉียนซีใช้เป็นเกราะกำบังเสียแล้ว
หากอยู่ในแดนซวนเทียน คนเหล่านี้ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย ทว่า ตอนนี้อยู่ในดินแดนสี่ทิศ นับว่าเป็นปัญหาซะแล้ว
“ข้ากับมู่เฉียนซีไม่ได้…”
“ฆ่ามัน!” คนของเผ่าวิญญาณร้ายไม่ให้โอกาสเป่ยกงจั๋วได้อธิบายเลย อีกทั้งยังโจมตีอย่างรุนแรงอีกด้วย
สีหน้าของเป่ยกงจั๋วพลันโหดร้ายขึ้น “ขวางคนพวกนี้ไว้ ข้าจะไปตามจับตัวมู่เฉียนซี”
และในขณะที่เขาจะพุ่งไปที่มู่เฉียนซี ทันใดนั้นเองร
