มิฬทุกชิ้นที่เผ่าโบราณได้มา”
กู่ถานกล่าว “ไม่มีปัญหา! ผลึกวิญญาณทมิฬนั้นตอนนี้ยังอยู่ในเผ่า ข้าพาท่านหมอปีศาจไปเอาได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ให้คนในเผ่าของเจ้าไปด้วยกัน แดนตะวันตกไม่ใช่สถานที่ที่จะอยู่นานได้ เราจำเป็นต้องรีบไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด”
“คนในเผ่าข้าเยอะมากมายถึงเพียงนี้ จะเดินทางได้อย่างไร?”
“ข้ามีวิธี ให้พวกเขาตามไปก็พอแล้ว”
“อืม!”
เป่ยกงจั๋วกำลังตามหามู่เฉียนซีในแดนตะวันตก แต่กว่าจะตามหามาถึงที่ที่แสนไกลแห่งนี้ก็ต้องใช้เวลานานพอสมควร
เผ่าโบราณตอนนี้ได้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว
เมื่อคนของเผ่าโบราณเหล่านี้เห็นสภาพบ้านเกิดตัวเองที่น่าสังเวชเช่นนี้แล้วก็รู้สึกโศกเศร้าเสียใจน้ำตาคลอเบ้าขึ้นมา
มู่เฉียนซีกล่าว “หอฉงโหลว ออกมาได้แล้ว!”
หอฉงโหลวบนเมฆาปรากฏขึ้นกลางอากาศ มู่เฉียนซีกล่าวกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าขึ้นไปบนหอฉงโหลวบนเมฆาก่อน ข้ากับหัวหน้าเผ่าคนใหม่ของพวกเจ้าจะไปเอาของก่อน ประเดี๋ยวจะตามขึ้นไป”
ทุกคนเห็นเช่นนี้ก็อุทานขึ้นด้วยความตกใจว่า “นี่มัน นี่มันมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ข้ามมิติหนิ!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าท่านหมอปีศาจจะมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ด้วย!”
กู่ถานกล่าว “อย่าทำให้ท่านหมอปีศาจเสียเวลาเลย รีบขึ้นไปเถอะ”
“ท่านหมอปีศาจ ตามข้ามา!”
กู่ถานพามู่เฉียนซีไปยังเหมืองแร่ผลึกวิญญาณทมิฬที่อยู่ในส่วนลึกของเผ่าโบราณ
ผลึกวิญญาณทมิฬที่เห็น มู่เฉียนซีเก็บมาอย่างไม่เกรงใจ
ของเหล่านี้ตอนนี้ยังเป
