็นของที่ช่วยในการฝึกฝนที่อันตรายต่อร่างกายอยู่ แต่เมื่อใช้ยาของนางร่วมด้วยแล้ว มันจะกลายเป็นของที่มีประโยชน์ไม่น้อย
มู่เฉียนซีปล่อยหอฉงโหลวบนเมฆาออกมา ทำให้เป่ยกงจั๋วรู้ตำแหน่งที่แน่ชัด “ทางนั้น!”
“รีบไปเร็วเข้า!”
หลังจากที่รีดไถของในเหมืองแร่ของเผ่าโบราณนี้จนไม่เหลือแล้ว มู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าที่แห่งนี้ยังมีพลังอันแข็งแกร่งอยู่
กู่ถานกล่าวถามว่า “ท่านมู่ มีอะไรเหรอ?”
“ที่นี่ยังมีของบางอย่างอยู่!”
มู่เฉียนซีชี้ไปที่พื้นดินที่อยู่ใต้ศิลาก้อนหนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “น่าจะอยู่ตรงนี้!”
“ศิลานี้มีความแข็งเป็นพิเศษ แต่ไม่ว่าพวกข้าจะใช้อาวุธใดก็ไม่อาจยกได้ ก็เลยปล่อยให้มันอยู่ตรงนี้ไปเลยตามเลย” กู่ถานกล่าว
“อาวุธใดก็ทำอะไรไม่ได้อย่างนั้นเหรอ งั้นก็ลองสิ่งนี้ดูก็แล้วกัน!”
มู่เฉียนซีชักกระบี่มังกรเพลิงออกมา เปลวไฟอันแดงฉานทำให้ศิลาที่แข็งเป็นพิเศษนี้ดูอ่อนแอไปทันใด
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น พื้นดินตรงจุดนั้นถูกทำให้แตกแยกออกจากกัน
ไข่มุกวิญญาณทมิฬสีดำเม็ดหนึ่งที่อยู่ใต้ดิน ได้พุ่งหนีออกไปนอกถ้ำอย่างรวดเร็ว
กู่ถานเห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้น “ไข่มุกวิญญาณทมิฬเม็ดนี้หนีได้ด้วยเหรอ”
“ยืนนิ่งอยู่ทำไมล่ะ ยังไม่รีบตามไปอีก! มันต้องเป็นของดีแน่นอน” มู่เฉียนซีกล่าว
ครั้นแล้วทั้งสองก็วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และในขณะที่พวกเขาวิ่งออกไปนั้น ก็ได้ยินกับน้ำเสียงที่ตื่นเต้นเสียงหนึ่งดังขึ้น
“นี่มัน…นี่มันไข่มุกวิญญาณท