มิฬหนิ!”
“ไม่ได้ผลึกวิญญาณราชาทมิฬ แต่ได้ไข่มุกวิญญาณทมิฬไป ต้องได้ความดีความชอบอันใหญ่หลวงเป็นแน่ ฮ่า ๆ ๆ!”
กู่ถานตกใจนิ่งอึ้งไป คนของเผ่าวิญญาณร้าย!
เมื่อนึกถึงเผ่าวิญญาณร้ายขึ้นมา นัยน์ตาของกู่ถานก็เผยความโกรธแค้นชิงชังออกมา
“ไข่มุกวิญญาณทมิฬเม็ดนี้ข้าเป็นคนขุดมันขึ้นมา พวกเจ้าอยากได้เหรอ ฝันไปเถอะ!”
กระบี่ยาวสีแดงฉานเคลื่อนไหวแล้ว มู่เฉียนซีโจมตีออกไปทันที
“มังกรเพลิงสังหาร!”
ในเหมืองแร่ของเผ่าโบราณยังมีผลึกวิญญาณทมิฬเหลืออยู่ คนของเผ่าวิญญาณร้ายไม่ได้ผลึกวิญญาณราชาทมิฬไป จึงต้องการจะเอาผลึกวิญญาณทมิฬไปใช้ พวกเขาจึงหวนกลับมาอีกครั้ง
คนชุดดำผู้นั้นหลบหลีกการโจมตีของมู่เฉียนซี และมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยสีหน้าโหดร้ายพลางกล่าว “นี่พวกเจ้าเป็นคนของเผ่าโบราณเหรอ?”
“สวะไร้ประโยชน์พวกนั้นยังไม่ถูกถอนรากถอนโคนไปอีกเหรอ งั้นข้าจะเป็นคนจัดการพวกมดปลวกเหล่านี้เอง!”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ฝันไปเถอะ!”
“มังกรน้ำแข็งท้าสวรรค์!”
พลังธาตุวารีระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมา มังกรน้ำแข็งตัวหนึ่งพุ่งทะยานออกไป
ขวับ ขวับ ขวับ! ในตอนนี้เอง ร่างของคนเผ่าวิญญาณร้ายหลายร่างก็ปรากฏขึ้น
พวกเขามองไปที่ไข่มุกวิญญาณทมิฬนั้นและอุทานขึ้นว่า “พระเจ้า! นึกไม่ถึงเลยว่าเผ่าโบราณจะมีไข่มุกวิญญาณทมิฬด้วย!”
“โชคดีนะที่เรากลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ได้ของชิ้นใหญ่แล้ว!”
พวกเขาแบ่งกำลังคนกัน คนส่วนหนึ่งไปรับมือกับมู่เฉียนซี
