ไปเพียงสั้น ๆ จากนั้นนางก็เอาผลึกวิญญาณราชาทมิฬนั้นลงไปแช่ไว้
สีดำนั้นได้พลันเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์อย่างรวดเร็วจนสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากนั้นมู่เฉียนซีก็เก็บมันเอาไว้ในมิติ
ไม่ว่าเผ่าวิญญาณร้ายมีเจตนาจะเอาของสิ่งนี้ไปทำเรื่องชั่วร้ายอันใด รอให้มันได้กลายเป็นของที่ไม่เป็นอันตรายเสียก่อน เช่นนั้นแล้วคนของเผ่าวิญญาณร้ายก็ไม่สามารถทำอันใดได้
ในตอนนี้เอง กู่ถานนายน้อยแห่งเผ่าโบราณก็มาหามู่เฉียนซี เขาคุกเข่าตรงหน้ามู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ท่านหมอปีศาจ ได้โปรดช่วยคนในเผ่าของข้าด้วย”
“พวกเขาเป็นอะไร?”
“ข้าหาสถานที่ที่คนในเผ่าของข้าอยู่เจอแล้ว เดิมทีร่างกายของพวกเขาก็ย่ำแย่มากอยู่แล้ว ต่อมาได้เกิดปัญหาใหญ่ขึ้น นักปรุงยาท่านอื่นก็ไร้หนทางรักษา ข้ารู้ว่าหมอปีศาจต้องมีวิธีรักษาได้แน่นอน”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วพลางกล่าวถามว่า “ตอนแรกที่ข้าช่วยท่านพ่อของเจ้า แล้วสุดท้ายเป็นเช่นไร ท่านพ่อเจ้าทำอะไรเจ้าจำไม่ได้เหรอ?”
กู่ถานเองก็รู้สึกเกรงใจและรู้สึกผิดเป็นอย่างมาก ท่านพ่อของเขาทำเกินไปจริง ๆ
“จะให้ช่วยข้าช่วยได้ แต่ต้องแสดงความจริงใจสักหน่อย!”
กู่ถานกัดนิ้วตัวเองจนเลือดไหลออกมา เขากล่าว “ข้าขอสาบานด้วยโลหิตของข้า นับตั้งแต่นี้ต่อไป ข้ายอมเป็นลูกน้องของหมอปีศาจ ไม่ว่าหมอปีศาจต้องการให้ข้าทำสิ่งใด ข้าจะทำทุกอย่าง ได้โปรดท่านหมอปีศาจช่วยคนในเผ่าของข้าด้วย เผ่าโบราณของข้าจะดับสูญไปเช่นนี้ไม่ได้จริง ๆ
