”
“ตกลง!” มู่เฉียนซีกล่าว
คำสาบานโลหิตเป็นอันเสร็จสิ้น มู่เฉียนซีกล่าว “เราอยู่ที่ตำหนักเทพนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว เราต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!”
“ขอรับ!”
ครั้นแล้วก็เป็นอย่างที่มู่เฉียนซีคิดเอาไว้จริง ๆ ทันทีที่มู่เฉียนซีย่างเท้าออกจากที่นี่ เป่ยกงจั๋วก็นำกำลังพลบุกมาถึงที่นี่แล้ว
อินรั่วเฉินกำลังนอนหมดสติอยู่ หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินออกมาต้อนรับ
“ไม่ทราบว่าหัวหน้าตำหนักเป่ยหานมีเรื่องอันใดถึงได้มาถึงที่นี่ได้?” หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินหรี่ตายิ้มพลางกล่าว
เป่ยกงจั๋วกล่าวอย่างสุภาพว่า “หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอิน ข้าได้ยินมาว่าว่าที่ภรรยาของข้าอยู่ในตำหนักเทพที่แคว้นเทพฟ้านอินแห่งนี้ ที่ข้ามาในวันนี้ก็เพื่อที่จะมารับตัวนางกลับ ไม่ทราบว่าหัวหน้าแคว้นจะให้ข้าเจอนางได้หรือไม่?”
คนอื่นได้ยินเช่นนี้ก็ตกตะลึงขึ้น ว่ายังไงนะ! ว่าที่ภรรยา!
เหตุใดถึงได้ผิดแปลกไปจากที่พวกเขาเคยได้ยินมาล่ะ
หรือเป็นเพราะหัวหน้าตำหนักเป่ยหานโปรดปรานประมุขน้อยน้อย ต้องการจะแต่งงานกับนาง แล้วประมุขน้อยมู่ไม่ตอบตกลง หัวหน้าตำหนักเป่ยหานจึงจำเป็นต้องทำเช่นนี้ แม้ว่าพวกเขาจะอออกบวชแล้ว แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความอยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านได้เลย!
