อรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินจะให้สตรีปกป้องเช่นนี้!”
“เจ้าเสียความบริสุทธิ์…”
“ทักษะโยวหลัว!”
เขาไม่ทันกล่าวจบ มู่เฉียนซีก็โจมตีเขาด้วยทักษะวิญญาณอย่างรุนแรง
“เจ้านี่นะ ช่างปากสุนัขเสียจริง! เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้าสามารถทำให้เจ้าเป็นใบ้ไปตลอดชีวิตได้”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไป เล่อฝานรีบหลบหลีก
“บัดซบ! นี่เจ้าใช้อาวุธลับเหรอ!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
สภาพของเล่อฝานจนตรอกเป็นอย่างยิ่ง เห็น ๆ กันอยู่ว่าระดับพลังวิญญาณของเขาเหนือกว่ามู่เฉียนซีมาก
คนอื่นต่างก็อุทานขึ้นว่า “สมกับที่เป็นหัวหน้าหอมู่จริง ๆ ช่างเก่งกาจเกินไปแล้ว”
“พรสวรรค์อันน่าทึ่งเช่นนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะถูกหัวหน้าตำหนักเป่ยหานไล่ล่า”
“……”
พรวด! เล่อฝานกระอักเลือดคำโตออกมาอย่างน่าสังเวช
เขาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยสีหน้าท่าทางโหดร้าย และกล่าวว่า “เจ้าอย่าได้ดีใจเร็วเกินไป พลังของข้าไม่ได้มีเพียงแค่นี้”
ทันทีที่เขากล่าวจบ ร่างของเล่อฝานก็ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา
พลังนี้ทั้งเย็นยะเยือกและชั่วร้ายเป็นอย่างยิ่ง มู่เฉียนซีรู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก
สีหน้าของหัวหน้าแคว้นพลันเปลี่ยนไปมาก อยากจะเข้าไปขวางการประลองในตอนนี้
แต่ปรมาจารย์แห่งแคว้นกลับขวางเขาเอาไว้เสียก่อน “หัวหน้าแคว้น จะตื่นเต้นอันใดกัน นี่เล่อฝานอุตส่าห์ฝึกฝนวิชาวิเศษเชียวนะ แต่เขาเป็นคนมีคุณธรรม เขาไม่มีทางฆ่านางหรอก”
สีหน้าของหัวหน้าแคว้นซีดเผือดลง แอ
