างอย่างสนิทใจ
และแน่นอนว่าถึงแม้ว่าพวกเขาจะเห็นโอรสศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาถูกตี แต่พวกเขาก็ไม่ได้โกรธเลยแม้แต่น้อย
อืม! บางทีมันอาจจะเป็นวิธีการรักษาให้โอรสศักดิ์สิทธิ์หายได้ก็ได้ มิเช่นนั้นผู้ใดกันเล่าจะกล้าลงมือตีโอรสศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้
ในตอนนี้มู่เฉียนซีเองก็หมดแรงแล้วเช่นกัน อินรั่วเฉินจึงกล่าวว่า “แม่นางมู่ เหนื่อยแล้วเหรอ”
“ไสหัวไป! ข้ายังไม่อยากเห็นหน้าเจ้าตอนนี้”
แม้ว่าอินรั่วเฉินจะได้รับบาดเจ็บยังไม่หายดี แต่หากว่าเขาไม่ยอม นางก็ไม่มีทางรังแกเขาเช่นนี้แน่นอน
“เช่นนั้นอาตมาขอตัว”
เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัว แม่นางมู่ลงมือหนักเหลือเกิน!
เห็นได้ชัดว่านางคับแค้นใจมากเพียงใด มุมปากของอินรั่วเฉินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
เรื่องของเผ่าวิญญาณร้าย เนื่องจากแคว้นเทพฟ้านอินได้เผยแพร่เรื่องนี้ออกไป กองกำลังทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศล้วนแต่รู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว
และแน่นอนว่าข่าวนี้ก็ไปถึงตำหนักเป่ยหานเช่นกัน
“ฝ่าบาท เผ่าวิญญาณร้ายนั่น!” มีคนเข้ามารายงาน
“ก็แค่เผ่าชั่วร้ายที่ชอบฝึกฝนในทางที่ผิด ที่สมควรหายสาบสูญไปได้ตั้งนานแล้วเผ่าเดียว ไม่มีอะไรต้องกลัว! ต่อให้พวกมันทำลายดินแดนสี่ทิศลงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้า เพราะข้าหาร่องรอยเบาะแสของหม้อเทพนิรันดร์เจอแล้ว”
ในตอนแรกที่ให้ความสนใจเป็นพิเศษต่อดินแดนชั้นต่ำเช่นนี้ก็เพราะว่าหม้อเทพนิรันดร์เท่านั้น
ตราบใดที่เขาเอาหม้อเทพนิรันดร์กลับไปได้ เขาก็ไม่จำเป็นต
