นกล่าว “คิดจะขวางพวกเขา ก็ต้องข้ามศพข้าไปก่อน”
“ปรมาจารย์มู่ โอรสศักดิ์สิทธิ์เขา…”
“หากเจ้ายังถ่วงเวลาต่อไปพวกเราต้องตายอย่างไม่ตองสงสัยแน่ เจ้าหมอนั่นต้านสวรรค์มาตั้งแต่เกิดแล้ว เขาไม่ตายหรอก เรารีบไปกันเถอะ!”
“อืม!”
ตูม! อินรั่วเฉินปล่อยพลังออกมาขวางศัตรูตรงหน้าเอาไว้
แม้ว่าเขาจะกินยาฟื้นฟูพลังของมู่เฉียนซีไปแล้ว แต่กำลังอันแข็งแกร่งเกรียงไกรนั้นก็เสื่อมทรุดจนเป็นม้าตีนปลายแล้ว
คนพวกนั้นกล่าวเย้ยหยันว่า “ข้าได้ยินชื่อเสียงของโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินมานานแล้วว่ามีจิตใจเมตตาที่สุดในโลกใบนี้ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเช่นนี้จริง ๆ! เพื่อช่วยคนอื่น แม้แต่ความตายก็ยังไม่กลัว แต่พวกเขาทิ้งเจ้าไปซะดื้อ ๆ เช่นนี้ เจ้าไม่โกรธแค้นบ้างเหรอ?”
ตูม! แสงสีทองปรากฏขึ้น อินรั่วเฉินไม่พูดพร่ำและเริ่มการต่อสู้กับพวกเขาแล้ว
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ปัง! ร่างของอินรั่วเฉินกระเด็นลอยออกไป
พลังของเขาสูญเสียไปตั้งนานแล้ว การรับมือกับสี่คนนี้ อินรั่วเฉินไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย
“โอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอิน ตายซะเถอะ!”
พวกเขาจ้องมองไปที่ร่างของอินรั่วเฉิน พลังอันชั่วร้ายนั้นได้รวบตัวกันและพุ่งโจมตีไปที่อินรั่วเฉิน
ตูม!
เสียงดังสนั่นสะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังขึ้นราวกับจะทำลายป่าแห่งนี้ให้พังทลายลงก็มิปาน
มู่เฉียนซีที่หนีออกไปจากผืนป่าแห่งนี้ เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้เข้าก็ตกใจจนตัวสั่นขึ้นเล็กน้อย
“แม่นาง
