เป็นแน่”
“จบชีวิตด้วยตัวเองอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ!”
ฝ่ายตรงข้ามพากันมาแค่สี่คนเท่านั้น แต่กลับรู้สึกได้ว่าพวกเขาสี่คนล้วนแต่แข็งแกร่งกว่าคนก่อนหน้านี้มาก ต้องรับมือได้อยากแน่!
อินรั่วเฉินกำหมัดแน่นพลางกล่าวว่า “แม่นางมู่ เอาของหนีไปจากที่นี่ ไปที่เมืองหลวง หากเป็นไปได้ พานายน้อยแห่งเผ่าโบราณไปด้วย ข้าต้องการให้เขาเป็นพยาน!”
“ข้าขวางคนพวกนี้ได้ เจ้าระวังตัวด้วย!”
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้แล้วก็ผงะไปครู่หนึ่ง “เจ้าเสียพลังไปจนหมดแล้ว จะรับมือกับศัตรูสี่คนนี้ เจ้าแน่ใจเหรอว่ามันไม่ใช่การรนหาที่ตาย”
อินรั่วเฉินยิ้มพลางกล่าวว่า “แม่นางมู่วางใจเถอะ! ข้าจะไม่ตายแน่นอน หากยังไม่มอบฝักกระบี่ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ให้กับเจ้า ข้าไม่มีทางตายแน่นอน”
รอยยิ้มอันบริสุทธิ์นั้นช่างน่าเชื่อถือเป็นอย่างยิ่ง
“เชื่อข้า หากไม่รีบหนีไป พวกเราจะตายกันหมด!”
“ตายหมดเหรอ คงไม่เป็นเช่นนั้นหรอก! เราควรจะหนีไปด้วยกัน” มู่เฉียนซีวิเคราะห์สถานการณ์การต่อสู้ของพวกเขา
“เชื่อในการตัดสินใจของข้าเถอะ นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นข้าจะเชื่อเจ้าอีกครั้ง”
มู่เฉียนซีเก็บกล่องไม้ใบนั้นเข้าไปในมิติ จากนั้นก็พุ่งไปที่นายน้อยแห่งเผ่าโบราณพลางกล่าว “ไป!”
คนของเผ่าวิญญาณร้ายเหล่านั้นโกรธเกรี้ยวมาก “ขวางเจ้าเด็กนั่นไว้ ผลึกวิญญาณราชาทมิฬอยู่ที่พวกมัน!”
ร่างร่างหนึ่งขวางพวกเขาสี่คนเอาไว้ อินรั่วเฉิ
