คนชุดดำกล่าว “เอาของมา!”
คนอย่างหัวหน้าเผ่าโบราณไม่เคยเชื่อใจใครง่าย ๆ ของล้ำค่าเช่นนั้นเขาไม่ได้ซ่อนเอาไว้ที่อื่น หากแต่กลับนำติดตัวเอาไว้ตลอดเวลา
เขาเอากล่องใบหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ เปิดกล่องนั้นออกและกล่าวว่า “สิ่งที่พวกเจ้าต้องการก็คือของสิ่งนี้ใช่หรือไม่!”
มู่เฉียนซีเห็นผลึกวิญญาณราชาทมิฬสีดำแล้ว พลังในนั้นแข็งแกร่งมากจนผลึกวิญญาณทมิฬเหล่านั้นเทียบไม่ได้เลย
คนชุดคลุมยาวสีดำรับกล่องผลึกวิญญาณราชาทมิฬสีดำมาก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า “นับว่าเจ้ายังรู้จักเอาตัวรอด!”
เมื่อได้รับกล่องผลึกวิญญาณราชาทมิฬมาแล้วเขาก็กล่าวว่า “ฆ่าคนพวกนี้ให้หมด”
หัวหน้าเผ่าโบราณตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่เจ้า! ของที่เจ้าต้องการข้าก็ให้ไปแล้ว นี่เจ้ายังคิดจะฆ่าพวกข้าอีกเหรอ?”
“มันผู้ใดที่พบเจอกับพวกข้าแล้ว มันผู้นั้นจะต้องตาย!” คนผู้นั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงดุร้าย
“เจ้ามันโง่เอง รักตัวกลัวตาย ข้าบอกเจ้าเมื่อไหร่กัน ว่าหากเจ้ามอบของให้ข้าแล้วข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป?”
ก็ไม่ได้บอก!
หัวหน้าเผ่าโบราณโกรธจนสีหน้าดำคล้ำ จ้องมองคนตรงหน้าผู้น่ากลัวเหล่านี้ แต่ก็ไร้ซึ่งกำลังที่จะตอบโต้
เห็น ๆ กันอยู่ว่าเขาเป็นถึงยอดฝีมือขั้นสูงสุด ในเผ่าของพวกเขาก็มียอดฝีมือขั้นสูงสุดอยู่มากมาย แต่กลับไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย
พลังของคนเหล่านี้ช่างแปลกประหลาดเกินไปแล้ว
ตุบ!
ภายใต้สายตาที่ยากจะเชื่อของทุกคน นึกไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าเผ่าผู้สูงศักดิ์ข
