มสงสารและความใจแข็งไม่พอของเขาในตอนนี้ไม่ใช่การเสแสร้งเลย
“อย่างไรเสียอาตมาก็ยังเป็นพระนะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นก็ลงมือเถอะ! คนของเผ่าโบราณไม่น่าจะต้านได้แล้ว”
“ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา ข้าเป็นคนชวนแม่นางมู่มาที่นี่ด้วยกันกับข้า ข้าจะให้แม่นางมู่เข้าไปเสี่ยงอันตรายเพียงเพราะความสงสารของข้าไม่ได้เด็ดขาด”
พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าทุกชีวิตล้วนแต่มีค่าเท่ากัน แต่ตอนนี้ในใจของเขากลับเกิดความไม่เท่ากันขึ้นแล้ว
เขารู้ดีว่าทำเช่นนี้มันไม่ถูกต้อง แต่เขาก็ยังคงเลือกที่จะทำเช่นนี้
คนของเผ่าโบราณบาดเจ็บล้มตายกันไปมาก หัวหน้าเผ่าโบราณกล่าว “พอแล้ว! หยุดเดี๋ยวนี้! พวกเจ้าต้องการผลึกวิญญาณราชาทมิฬไม่ใช่เหรอ ข้าจะมอบมันให้พวกเจ้า ข้ายอมมอบมันให้พวกเจ้าแล้ว”
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
คนชุดดำออกคำสั่งทันใด “หยุด!” ไม่นานนักการต่อสู้อย่างดุเดือดเลือดพล่านก็ได้สงบลง คนของเผ่าโบราณถอนหายใจออกด้วยความโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ก่อนจะไปรวมตัวอยู่ข้างกายหัวหน้าเผ่าของพวกเขาเพื่อปกป้อง!
.
.
