นี้ ข้าจะมอบหยกวิญญาณหนึ่งชิ้นให้เจ้าเป็นการตอบแทน”
มู่เฉียนซีเดินไปยืนข้างกายอินรั่วเฉินและกล่าวว่า “คนงามเฉิน ต้องการให้สุภาพบุรุษอย่างข้าช่วยคนงามเช่นเจ้าหรือไม่?”
อินรั่วเฉินไม่พอใจอีกทั้งยังโกรธมาก แต่การฝึกตนที่ดีของอินรั่วเฉินนั้นทำให้เขาไม่สามารถด่าคนได้
อินรั่วเฉินไม่พูด บุตรชายของท่านเจ้าเมืองผู้นี้จึงหัวเราะชอบใจขึ้น “ฮ่า ๆ ๆ! ข้ารู้อยู่แล้วเชียวว่าคนงามต้องหลงเสน่ห์ข้าเข้าแล้ว หลงรักข้าเข้าแล้ว”
นึกไม่ถึงเลยว่าในขณะที่กล่าวนั้นเจ้าหมอนี่จะลงไม้ลงมือกับอินรั่วเฉิน
แม้แต่พระโพธิสัตว์ยังมีความโกรธ! ถึงอินรั่วเฉินจะเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอิน แต่เขาก็เป็นมนุษย์ และมนุษย์ก็ย่อมมีความรู้สึก!
ปัง! โอรสศักดิ์สิทธิ์ยกขาถีบเจ้าหมอนี่จนร่างกระเด็นลอยออกไป
อ๊า! คนผู้นั้นล้มลงไปด้วยสภาพที่น่าอนาถ คนในโรงน้ำชาจำนวนมากต่างพากันมามุงดู ทำให้เขารู้สึกอับอายขายหน้าเป็นอย่างยิ่ง
อินรั่วเฉินไม่ได้ออกแรงหนัก ไม่นานนักเขาก็ลุกขึ้นมาได้ ดวงตาที่เคยมากตัณหาคู่นั้นจ้องมองไปที่อินรั่วเฉินด้วยความโกรธเกรี้ยวพลางกล่าว “ก็แค่รูปร่างหน้าตาดีนิดหน่อยก็เท่านั้น ข้าเห็นเจ้าอยู่ในสายตาก็นับว่าเป็นบุญของเจ้ามากแล้ว เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงกล้าลงมือกับข้าเช่นนี้”
เจ้าหมอนี่ก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ผู้หนึ่ง ฝีมือไม่เท่าไรก็คิดว่าตัวเองสุดยอดแล้ว ดังนั้นเขาจึงพุ่งเข้าไปจับอินรั่วเฉินอีกครั้ง
ปัง! และครั้งนี้อินรั่วเฉิน
