รอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของมู่เฉียนซี ใช่แล้ว!
แค่ปลอมตัวมันยังไม่พอ!
มู่เฉียนซีหยิบเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองที่ไม่ใส่แล้วออกมาสวมให้กับอินรั่วเฉิน จากนั้นก็ทำผมปักปิ่นให้อินรั่วเฉินกลายเป็นสตรีงามผู้หนึ่ง
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นพลางทำท่าทางพิจารณา “หึ! นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินแต่งเป็นหญิงแล้วจะงดงามได้ถึงเพียงนี้”
รูปร่างหน้าตาเช่นนี้ช่างเป็นที่ดึงดูดเกินไปแล้ว มู่เฉียนซีจึงปรับเปลี่ยนใบหน้าของอินรั่วเฉินเล็กน้อย
คาดว่าต่อให้ท่านหัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินมาเห็นกับตาตัวเองก็คงจะจำไม่ได้หรอกกระมังว่าเป็นอินรั่วเฉิน!
ส่วนคนที่ออกตามล่าตัวโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินเหล่านั้นก็คงจะคิดไม่ถึงว่าโอรสศักดิ์ของพวกเขาจะแปลงร่างกลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว!
มู่เฉียนซีพาตัวอินรั่วเฉินที่อยู่ในอาการสะลึมสะลือเดินทางเข้าเมือง และถูกขวางทางไว้ “ช้าก่อน!”
ในเมืองใหญ่ต่างก็มีคนพลุกพล่านมากมาย ค่ายกลส่งตัวระยะไกลก็ถูกปิดผนึกแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องตามหาตัวโอรสศักดิ์สิทธิ์ให้เจอให้ได้
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ทุกท่าน พี่สาวของข้าป่วย จะต้องเข้าไปรักษาในเมือง ได้โปรดผ่อนผันให้ข้าด้วยเถิด”
นางยื่นหยกวิญญาณกำใหญ่ให้พวกเขา อย่างที่คนเขาว่ากัน เงินสามารถซื้อทุกอย่างได้ แม้แต่แดนตะวันตกแห่งนี้ก็ไม่เว้น
ทหารเวรยามรับหยกวิญญาณมา และเหลือบมองหญิงสาวที่อยู่ในอาการสะลึมสะลือที่มู่เฉียนซีกำ
