รรมดาอยู่ในกลุ่มฝูงชน
ต่อให้เป่ยกงจั๋วยืนอยู่ตรงหน้าก็ไม่มีทางจำนางได้แน่นอน!
“ไปที่เมืองหลวงก่อน เอาฝักกระบี่มาให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”
มู่เฉียนซีรีบเดินทางในยามรัตติกาลอย่างบ้าคลั่ง เมื่อยามรุ่งอรุณมาเยือน มู่เฉียนซีก็มาถึงเมืองใหญ่เมืองหนึ่งที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงของแคว้นเทพฟ้านอินไม่มากนัก
มู่เฉียนซีเข้ามาพักในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง หลังจากที่ล้างหน้าล้างตาพักผ่อนครู่หนึ่งแล้ว นางก็มุ่งหน้าออกไปที่หอสุราที่หรูหราที่สุดในเมืองแห่งนี้
สถานการณ์ตอนนี้ไม่ชัดเจน นางไม่กล้าผลีผลามไปแคว้นเทพฟ้านอินแย่งชิงฝักกระบี่จากอินรั่วเฉินในตอนนี้
จะแย่งชิงมาได้หรือไม่นั้นนั่นคือปัญหา และหากถูกเป่ยกงจั๋วจับได้ว่านางอยู่ที่นี่ สถานการณ์จะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม
แม้ว่าจะยังเช้าอยู่ แต่โรงเตี๊ยมก็มีผู้คนมากมายมานั่งกันเต็มนั่งร้านไปหมด
อีกทั้งยังมีพระภิกษุห่มจีวรมานั่งดื่มชากันอีกด้วย ในแคว้นเทพฟ้านอินมีคนเลือกที่จะปฏิบัติธรรมเป็นจำนวนมากจริง ๆ
ยิ่งคนเริ่มเยอะมากขึ้น ก็เริ่มมีคนเปิดประเด็นการสนทนาขึ้นแล้ว
“พวกเจ้ารู้ข่าวเรื่องนั้นแล้วหรือไม่ ข้านี่นะไม่อยากจะเชื่อ ที่สำคัญยังลงมือกับหมอปีศาจอีกด้วย นึกไม่ถึงเลยว่าหัวหน้าตำหนักเป่ยหานจะกลับกลอกตามไล่ฆ่าหมอปีศาจเช่นนี้”
“หัวหน้าหอมู่เป็นถึงประมุขน้อยคนสนิทของเขา นึกไม่ถึงเลยว่าทันทีที่ทำลายตำหนักตงจี๋ได้ เขาจะโหดร้ายใจดำถึงเพียงนี้! แต่ก็อย่างว่าแหละนะ เสือสอ
