งตำอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้”
“ข้าว่าเรื่องนี้มันต้องมีฉนวนมาจากมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์แน่ ๆ เลย ตอนแรกหัวหน้าตำหนักเป่ยหานไม่สนใจมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์เลย แต่ตอนนี้รู้แล้วจริง ๆ ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถอดทนต่อความยั่วยวนของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เพนิรันดร์ได้!”
“……”
อย่างไรเสียเรื่องที่ตำหนักเป่ยหานลงมือกับหอหมอปีศาจ เมื่อฟังจากการพูดคุยของคนเหล่านี้แล้ว ก็ทำให้มู่เฉียนซีได้รู้ว่ารากฐานของหอหมอปีศาจนั้นไม่สั่นคลอนเลยแม้แต่น้อย
เยวี่ยเจ๋อ เซียวเหยาและพวกล่าถอยไปได้สำเร็จ ต่อให้เป่ยกงจั๋วจะเก่งกาจเพียงใด มียอดฝีมือมากมายเพียงใด อย่างไรเสียก็ไม่มีทางอยู่ที่ดินแดนสี่ทิศได้ตลอดหรอก
เยวี่ยเจ๋อและพวกคงจะล่าถอยไปตั้งหลักที่ทุ่งรกร้างอันกว้างใหญ่แห่งแดนตะวันออกได้สำเร็จแล้ว สถานที่แห่งนั้นสามารถโจมตีและป้องกันได้ เป่ยกงจั๋วไม่มีทางหาเจอได้ง่าย ๆ
แต่ว่าเสี่ยวไป๋!
ตอนนี้เป่ยกงจั๋วปลอมตัวเป็นเสี่ยวไป๋ แล้วตอนนี้เสี่ยวไป๋จะเป็นอย่างไรบ้างแล้ว
นางโกรธเกลียดจนอยากจะบุกไปฆ่าเป่ยกงจั๋วเต็มทีแล้ว แต่จะทำอย่างไรได้ ขืนไปก็เท่ากับเอาตัวเองไปติดกับดักเปล่า ๆ
การกระทำเช่นนี้ของตำหนักเป่ยหานทำให้ทุกคนประหลาดใจมาก ในตอนนี้เองก็มีเสียงซุบซิบดังขึ้น “พวกเจ้ารู้หรือยังว่าเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับโอรสศักดิ์สิทธิ์แล้ว?”
“ว่าไงนะ! เกิดเรื่องใหญ่กับโอรสศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นเหรอ?”
“……”
มีข่าวของอินรั่วเฉินเช่น
