“โจมตีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มิตินั่นซะ! เก้าอิมโจมตีให้ข้าซะ!”
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง! ในสายตาของเป่ยกงจั๋ว กู้ไป๋อีไม่ได้เป็นภัยคุกคามเลย สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือจับตัวมู่เฉียนซีให้ได้
ทว่า หอฉงโหลวบนเมฆาไม่ใช่มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์มิติธรรมดาทั่วไป ต่อให้เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ก็ใช่ว่าจะโจมตีหอฉงโหลวบนเมฆาได้ง่ายขนาดนั้น
เก้าอิมอยากจะโจมตีด้วยพลังการต่อสู้อย่างสุดกำลัง แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะตอนนี้ท้องฟ้าได้ปรากฏสายฟ้าฟาดขึ้นแล้ว
สายฟ้าลงทัณฑ์ปกป้องดินแดนทนไม่ไหวแล้ว
“หอฉงโหลวบนเมฆา! ให้ข้าออกไปเดี๋ยวนี้!” กู้ไป๋อีได้รับบาดเจ็บสาหัส มู่เฉียนซีร้อนรนใจเป็นอย่างยิ่ง
“นายท่าน หากนายท่านออกไป มีหวังพวกมันฆ่านายท่านแน่!”
หอฉงโหลวบนเมฆารั้งมู่เฉียนซีไว้อย่างสุดชีวิต ไม่ยอมปล่อยมู่เฉียนซีออกไป
ในตอนนี้ร่างของกู้ไป๋อีถูกย้อมไปด้วยเลือดสีแดงสดไปทั่วทั้งตัว เขามองไปที่มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ เขาไม่มีทางฆ่าข้า! เจ้ารีบหนีไป!”
ฉึก! เลือดสีแดงสดกระฉูดออกมา กู้ไป๋อีเองก็ทนไม่ไหวแล้ว ร่างของเขาจึงร่วงหล่นตกลงไปจากกลางอากาศ
“นายท่าน ข้า…ข้าจะเข้าสู่ความว่างเปล่าแล้ว!”
หอฉงโหลวบนเมฆากระวนกระวายใจขึ้นแล้ว แม้จะกลัวว่านายท่านจะลงโทษ แม้จะกลัวว่านายท่านจะตัดเสบียงอาหาร แต่มันก็บังคับเข้าสู่ความว่างเปล่าแล้ว
“เสี่ยวไป๋!” มู่เฉียนซีกำหมัดแน่นจนตอนนี้กลางฝ่ามือของนางเกิดรอยเลือดขึ้นแล้ว ในหัวนางมีเพียงแค่ของค
