มู่เฉียนซีไม่รู้ว่านักปรุงยาเหล่านี้เจ็บปวดใจจนหัวใจแตกสลายไปมากเท่าไรแล้ว นางกำลังเพลิดเพลินอยู่กับขั้นตอนการปรุงยานี้ ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น ราบรื่นมาก!
เมื่อทุกขั้นตอนเป็นไปอย่างราบรื่น ในที่สุดมู่เฉียนซีก็หลอมยาสำเร็จแล้ว
ทันใดนั้นเอง เปลวไฟสีแดงฉานก็ได้ปรากฏขึ้นและห่อหุ้มร่างของมู่เฉียนซีไว้ ก่อนจะแผ่ซ่านไปทั่วทั้งลาน
“หนีเร็วเข้า!”
“เร็ว!”
“……”
เมื่อเปลวไฟแผ่ซ่านลามมา นักปรุงยาเหล่านั้นก็รีบหนีอย่างลุกลี้ลุกลน!
สีหน้าของกู้ไป๋อีพลันเปลี่ยนไปมาก เขาต้องการจะพุ่งเข้าไปช่วยมู่เฉียนซี แต่กลับถูกเสี่ยวหงขวางเอาไว้
“อย่าเป็นกังวลไปเลยขอรับ นี่คือเพลิงแห่งนิพพาน ทำอะไรนายท่านไม่ได้หรอก”
คนอื่น ๆ ได้ยินเช่นนี้ต่างก็สงบลง “นี่เปลวไฟนี้ เป็นปรากฏการณ์แปลกประหลาดของยาเม็ดนั้นอย่างนั้นเหรอ!”
“พระเจ้าช่วย! มีปรากฏการณ์ประหลาดเช่นนี้ด้วยเหรอ!”
“……”
ปรากฏการณ์แปลกประหลาดของยานิพพาน เพลิงแห่งนิพพานกำลังชะล้างเม็ดยาผ่านเส้นปราณของมู่เฉียนซี ตั้งแต่ต้นจนจบมู่เฉียนซีไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เพลิงแห่งนิพพานก็อันตรธานหายไป และมู่เฉียนซีก็หลอมยานิพพานออกมาได้สำเร็จแล้ว
ทุกคนต่างอุทานขึ้น “สำเร็จแล้ว!”
“หัวหน้าหอมู่ทำสำเร็จแล้ว”
“……”
“นายท่านยอดเยี่ยมมาก! พลังแค่ขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับแปดกลับสามารถหลอมยานิพพานออกมาได้สำเร็จ ยอดเยี่ยมยิ่งนัก”
รอบกายมู่เฉียนซีปราก
