พิกลพิการ!”
ในตอนนี้เอง ร่างในชุดขาวร่างหนึ่งได้มาขวางหน้ามู่เฉียนซีไว้
จิตสังหารอันเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมา “เจ้าว่าจะทำให้ศพใครไม่พิกลพิการ!”
มู่หลินหลางมองไปที่ร่างในชุดขาวผู้ดุจดั่งเทพตรงหน้าผู้นี้และกล่าวว่า “เป่ยกงจั๋ว ท่านทรยศฝืนกฎข้อตกลงของเรา วันนี้ท่านยังจะแทรกมือมายุ่งเกี่ยวเรื่องราวในตระกูลมู่ของข้าอีกอย่างนั้นเหรอ?”
จิตสังหารของกู้ไป๋อีเย็นยะเยือกยิ่งขึ้นแล้ว!
พลันนั้นมู่หลินหลางนึกเอะใจขึ้นมา ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “เจ้าไม่ใช่เป่ยกงจั๋ว!”
คนคนหนึ่งสามารถแปลงโฉมได้ แต่ตัวตน ความรู้สึกและกลิ่นอายนั้นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้
ในตอนนี้เอง ร่างในชุดสีดำแดงก็เคลื่อนไหวเข้ามา
เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้ามู่หลินหลาง และกล่าวว่า “ข้าน้อยคารวะพระนาง!”
ฟึ่บ! มู่หลินหลางง้างมือตบเฟิงอวิ๋นซิวอย่างแรง
ฝ่ามือนี้เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ ร่างของเฟิงอวิ๋นซิวจึงกระเด็นลอยออกไป
พรวด! เดิมทีเฟิงอวิ๋นซิวก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้กับกู้ไป๋อีอยู่แล้ว ตอนนี้มาถูกฝ่ามือนี้อีก จึงทำให้เขากระอักเลือดคำโตออกมา
“อวิ๋นซิว เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริง ๆ! เจ้าเจอนางมาตั้งนานแล้วใช่หรือไม่ เหตุใดถึงไม่บอกข้า?” ดวงตาคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่เฟิงอวิ๋นซิวอย่างดุร้าย
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “ข้าน้อยคิดว่านางบังเอิญมีรูปร่างหน้าตาคล้ายองค์หญิงเท่านั้น ไม่ทราบชาติกำเนิดของนาง ข้าน้อยจึงไม่อยากรบกวนองค์หญิงเพียงเพราะเรื่องเล็ก
