มู่เฉียนซี เจ้ามันยอดเยี่ยมจริง ๆ ! ข้ากำลังจะทำสำเร็จอยู่แล้วเชียว เจ้าก็เข้ามาขวางข้าจนได้ วันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้จงได้”
พลังกดขี่ข่มเหงอันแข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมา หมิงจีแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้มาก
และแน่นอนว่าที่แห่งนี้คือดินแดนสี่ทิศ ดินแดนแห่งนี้จะยอมให้นางใช้พลังเกินที่จำกัดไว้ได้อย่างไรกันเล่า
ตอนนี้บนท้องฟ้าได้เกิดอัสนีขึ้นแล้ว กฎของดินแดนแห่งนี้กำลังจะลงทัณฑ์ผู้ประหลาดผู้นี้
หมิงจีจำเป็นต้องยับยั้งพลังเอาไว้ “ต่อให้ข้าไม่ใช้พลังทั้งหมดของข้า การฆ่ามดปลวกอย่างเจ้าเพียงคนเดียว กำลังข้ามีเหลือเฟือ!”
ร่างร่างหนึ่งเคลื่อนไหวเข้ามา และเสียงอันชั่วร้ายก็ดังขึ้น
“หมิงจี เจ้ากำลังจะพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือคนงาม เจ้าไม่มีสิทธิ์ลงมือกับนาง!”
“จื่อโยว!” หมิงจีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงดุร้าย
ตูม!
ครั้นแล้ว ทั้งสองจึงได้ต่อสู้ประมือกันกลางอากาศ คนอื่นจึงไม่ได้รับผลกระทบจากพลังของพวกเขา
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “เหยียนเอ๋อร์ตายแล้ว เจ้าฆ่านางตายแล้ว!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มเย้ยหยันขึ้น “ใครเป็นคนฆ่านางตาย ข้าว่าเจ้าย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ!”
“ตอนนี้ก็ถึงตาเจ้าแล้ว”
“เจ้ากล้าฆ่าข้าจริง ๆ เหรอ?”
“ทำไมข้าจะไม่กล้า พวกเจ้าแพ้แล้ว! เพียงแต่ว่าเจ้าได้ตายช้าหน่อย ส่งตัวผู้อาวุโสสูงสุดออกมาเดี๋ยวนี้”
ไป๋อู๋ห่ายหัวเราะขึ้น “ฮ่า ๆ ๆ! หากเจ้ากล้าฆ่าข้า และหากข้าตาย เจ้าก็ไม่มีวันหาเขาเจอตลอดชีวิต”
มู่เฉียนซีรู้สึกไม่สบอาร
