มณ์อย่างมาก “เช่นนั้นข้าก็ฆ่าเจ้าก่อนก็แล้วกัน!”
“กระบี่เล่มนี้เป็นถึงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เชียวนะ เจ้าคิดดีแล้วใช่หรือไม่!” มู่เฉียนซีง้างมือขึ้น และกระบี่มังกรเพลิงก็ทาบลงบนคอไป๋อู๋ห่าย
ร่างของไป๋อู๋ห่ายสั่นเทาเล็กน้อย กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์เป็นถึงกระบี่พิฆาตวิญญาณ หากต้องตายภายใต้กระบี่เล่มนี้ ดวงวิญญาณก็จะต้องถูกกลืนกิน
ดวงจิตดับสลาย ไม่อาจเกิดใหม่ได้อีก!
“เจ้า…เจ้าอย่าขยับนะ ขะ ข้า…ข้าจะมอบตัวเขาให้เจ้า ข้ายอมมอบตัวเขาให้เจ้าแล้ว!”
“ใครก็ได้! เอาตัวเขามา”
ชายวัยกลางคนในชุดคลุมยาวสีดำผู้หนึ่งถูกคนนำตัวเข้ามา ดวงตาคู่นั้นของเขาจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีเขม็ง
แววตาอันชั่วร้ายคู่นั้นทำให้นางรู้ว่าคนผู้นี้คือผู้อาวุโสสูงสุด มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้นว่า “นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าจะไม่หนี”
ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าว “ทั้งสองตำหนักได้ลงนามตกลงกันถึงเพียงนี้แล้ว หากตำหนักตงจี๋พ่ายแพ้ ข้ายังจะหนีไปที่ใดได้อีก”
มู่เฉียนซีกล่าวกับไป๋อู๋ห่ายว่า “เจ้าแน่ใจเหรอว่านี่เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องโกหกหลอกลวง?”
ไป๋อู๋ห่ายยังไม่ทันตอบ ผู้อาวุโสสูงสุดก็กล่าวขึ้นมาว่า “คำสาปแฝงร่างสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวในสามเดือนเท่านั้น นับจากครั้งก่อนมันเพิ่งจะผ่านมาแค่กี่วันเอง ข้าไม่มีความสามารถเปลี่ยนได้หรอก”
ฟึ่บ! จากนั้น กระบี่ของมู่เฉียนซีก็พุ่งไปที่ผู้อาวุโสสูงสุดทันที
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ถึงเวลาตายของเจ้
