จ้ากล้ายอมแพ้ ข้าจะฆ่าเจ้าเดี๋ยวนี้!”
ฉู่เหล่ารู้สึกเย็นวาบด้านหลังขึ้นไปถึงก้นบึ้งของหัวใจทันที
เขาจึงกัดฟันสู้อีกครั้ง!
การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด เสียง ปัง! ปัง! ดังสนั่นขึ้นสองครั้ง พวกเขาทั้งสองล้มลงไป กระอักเลือดข้นคลั่กออกมาหนึ่งครั้ง เรี่ยวแรงจะลุกนั่งหดหาย สุดท้ายก็หมดสติไปทั้งสองฝ่าย
ทุกคนล้วนเงียบงัน หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินจึงเริ่มนับ “หนึ่ง สอง สาม!”
ทั้งสองไม่มีการตอบสนองหรือเคลื่อนไหวใด ๆ หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินจึงตัดสินประกาศผลว่า “การประลองสนามแรก เสมอกัน!”
เสมอกัน! ไป๋อู๋ห่ายได้ยินเช่นนี้ก็หน้านิ่วคิ้วขมวดขึ้น
ต่อให้บุตรสาวของตนเองจะเอาชนะมู่เฉียนซีได้ แต่สุดท้ายก็ต้องเสมอกันอยู่ดี ผลลัพธ์นี้ไม่เป็นไปดั่งความต้องการของเขา
แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีทางอื่นแล้ว
กู้ไป๋อีกับมู่เฉียนซีกลับรู้สึกดี ตราบใดที่ยังไม่แพ้ ก็นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่ไม่เลว
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ อวิ๋นซิวยืนยันที่จะประลองกับเจ้า นั่นหมายความว่าเขามีความมั่นใจมาก เจ้าต้องระวังตัวให้มาก การประลองสนามสุดท้ายยังมีข้าอยู่”
กู้ไป๋อีกล่าว “ข้าจะเอาชัยชนะมาให้เจ้า!” เขาไม่อยากให้ซีเอ๋อร์มีความกดดันมากนัก อย่างไรเสียไป๋เหยียนเอ๋อร์ผู้นั้นก็ไม่ใช่ไป๋เหยียนเอ๋อร์จริง ๆ เพราะร่างของนางมีวิญญาณของหมิงจีสถิตอยู่
