ดินแดนสี่ทิศสมกับที่เป็นดินแดนชั้นต่ำจริง ๆ!”
ไป๋อู๋ห่ายเองก็รู้สึกผิดมาก! นี่เป็นยาลูกกลอนที่ดีที่สุดที่เขาหามาได้แล้ว
ส่วนฉู่เหล่ารู้สึกสบายตัวมาก พลังวิญญาณของเขาฟื้นฟูกลับมาได้เร็วมาก ต่อให้ได้รับบาดเจ็บเขาก็สามารถห้ามเลือดได้อย่างรวดเร็ว
ยาลูกกลอนที่เขาเคยกินมาก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยได้ผลดีเท่านี้มาก่อนเลย
หากจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว ก่อนกลับไป เห็นทีเขาจะต้องขอยาลูกกลอนจากกู้ไป๋อีให้มากสักหน่อย
การต่อสู้ในช่วงหลัง มู่เหล่าเสียพลังไปเยอะมาก
เขารู้สึกหงุดหงิดใจเป็นอย่างยิ่ง เขาจะแพ้ไปเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด ครั้งนี้เขาต้องเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์กลับไปให้พระนางให้จงได้
ดวงตาคู่นั้นของมู่เหล่าแดงก่ำขึ้น พลังในร่างกายก็เริ่มรุนแรงขึ้นแล้ว เขาเริ่มต่อสู้ด้วยชีวิต!
ฉู่เหล่าเองก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “นี่เจ้าบ้าไปแล้วรึไง!”
เผชิญหน้ากับการต่อสู้ด้วยชีวิตเช่นนี้ ต่อให้ฉู่เหล่ามียาลูกกลอนมากมายเพียงใดก็ทำให้เขาตื่นตระหนกได้เช่นกัน
“วันนี้ ข้าจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!”
ตูม เปรี้ยง ปรี้ยง!
คนหนึ่งต่อสู้ด้วยชีวิต อีกคนหนึ่งกลับแค่พยายามอย่างสุดความสามารถ เดิมทีฉู่เหล่าเป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่ตอนนี้กลับเสียเปรียบโดยสิ้นเชิง
ฉู่เหล่าแค่มาช่วยเท่านั้น ไม่ได้คิดจะเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อกองกำลังระดับสามเลยแม้แต่น้อย
สีหน้าของกู้ไป๋อีทวีความเย็นยะเยือกขึ้นเรื่อย ๆ เขากล่าวด้วยความเย็นชาว่า “ฉู่เหล่า หากเ
