นแน่นอน มิเช่นนั้นตอนที่เห็นหน้าเสี่ยวไป๋เขาต้องรีบคุกเข่าลงแล้ว
มู่เหล่ากล่าววาจาจี้จุดเจ็บของฉู่เหล่า ฉู่เหล่าเองก็ไม่ยอมเหมือนกันจึงตอบโต้ไปว่า “แล้วเจ้าคิดว่าตัวเองได้รับความพึงพอใจมากพอที่จะได้เห็นองค์หญิงหลินหลางอย่างนั้นเหรอ?”
ทั้งสองจ้องหน้ากันด้วยสายตาดุดัน และต่อสู้ประมือกันอย่างไม่อาจแยกจากกันได้
เซียวเหยากล่าวอย่างเป็นกังวลว่า “นายท่าน นายท่านคิดว่าใครจะเป็นผู้ชนะ?”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น “ยาลูกกลอนที่ตำหนักตงจี๋สนับสนุนให้ผู้ประลองนั้นเทียบของเราไม่ได้แน่นอน หากฉู่เหล่าพยายามอย่างสุดกำลัง มู่เหล่าก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาก็ได้!”
“เพียงแต่ว่า…”
“เพียงแต่อันใดรึขอรับ?”
“หากมู่เหล่าสู้อย่างสุดชีวิตแล้วละก็ ชีวิตอันมีค่าของฉู่เหล่าก็จบสิ้นแน่นอน”
มู่เฉียนซีไม่มีความมั่นใจต่อคนที่เป่ยกงจั๋วส่งมาเลย
คนของมู่หลินหลางพร้อมที่จะบุกน้ำลุยไฟเพื่อช่วยให้องค์หญิงของพวกเขาได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ไปครอง แต่คนของเป่ยกงจั๋วดูเหมือนจะไม่ได้เสียสละถึงเพียงนั้น
กู้ไป๋อีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ซีเอ๋อร์ หากฉู่เหล่ากล้าแพ้! ก็อย่าคิดว่าจะมีชีวิตรอดกลับไปอยู่ข้างกายเป่ยกงจั๋วเลย”
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด ต่อสู้กันจนถึงวินาทีสุดท้าย ยาลูกกลอนฟื้นฟูพลังวิญญาณของมู่เหล่าไม่สามารถฟื้นฟูความเร็วให้เขาได้เลย
มู่เหล่าสบถด่าออกมาว่า “นี่ตำหนักตงจี๋เอายาลูกกลอนกระจอก ๆ อะไรมาให้ข้า
