ินหลางบุตรสาวของอัจฉริยะแห่งแดนซวนเทียนนั้นจะมีความสามารถเพียงใด”
ทันทีที่กล่าวจบ ทั้งสองก็ระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา!
ปัง! พลังของทั้งสองปะทะกัน แม้จะมีค่ายกลป้องกันของแท่นประลองต้านทานอยู่ แต่ทุกคนก็รับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้
อาวุธรบของฉู่เหล่าคือกระบี่โค้ง ส่วนอาวุธรบของมู่เหล่าคือค้อนเหล็ก!
ชั่วพริบตาเดียวอาวุธรบของทั้งสองก็ได้ปะทะกันหลายต่อหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน!
แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!
ลมอันน่าสะพรึงกลัวได้ก่อตัวเป็นพายุบนลานประลอง พุ่งกระแทกค่ายกลป้องกันของลานประลอง
ทุกคนร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เชื่อมั่นในค่ายกลป้องกันของแคว้นเทพฟ้านอินหรอกนะ แต่เป็นเพราะพลังที่พวกเขาโจมตีกันนั้นมันน่ากลัวเกินไปแล้วจริง ๆ
ดูเหมือนว่าฉู่เหล่ากำลังเข้าใกล้ตัวมู่เหล่าแล้ว กระบี่โค้งเล่มนั้นพุ่งเข้าไปหมายจะฟันไปที่คอของมู่เหล่า!
และในตอนนี้ค้อนเหล็กของมู่เหล่าก็พุ่งโจมตีกลับมาอย่างโหดเหี้ยมจนร่างของฉู่เหล่ากระเด็นลอยออกไป
สีหน้าของฉู่เหล่าดุดันขึ้น เจ้าหมอนี่รับมือได้ยากเสียจริง!
มู่เหล่ากล่าว “สุนัขรับใช้ขององค์รัชทายาทเป่ยกง ฝีมือก็งั้น ๆ! แต่ก็จริงนะ เจ้าก็เป็นเพียงแค่สุนัขรับใช้ขององค์รัชทายาทเป่ยกงที่ไม่ค่อยมีตัวตนสักเท่าไหร่ แม้แต่หน้าตาขององค์รัชทายาทเป่ยกงเจ้าก็คงจะไม่มีโอกาสเคยเห็น”
มู่เฉียนซีมั่นใจว่าฉู่เหล่าผู้นี้ต้องไม่เคยเห็นเป่ยกงจั๋วมาก่อ
