น้ำเสียงอันอ่อนโยนและมีเมตตาเสียงหนึ่งดังขึ้น “ศึกสองตำหนัก ยอดฝีมือมากมาย ไหนจะยอดฝีมือแห่งดินแดนสี่ทิศอีก หากเปิดศึกสู้รบกันอย่างสมบูรณ์ เกรงว่าแดนตะวันออกกับแดนเหนือจะต้องถูกทำลายไปถึงครึ่งแดนเป็นแน่”
“นอกจากทั้งสองตำหนักจะได้รับบาดเจ็บล้มตายกันแล้ว ยังมีชาวประชาผู้บริสุทธิ์ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวใด ๆ ต้องโดนผลกระทบไปด้วย ได้โปรดพวกเจ้าคิดเผื่อชาวประชาตาดำ ๆ ล้มเลิกศึกรบในครั้งนี้เสียเถิด”
เมื่อได้ยินเสียงของหัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอิน มู่เฉียนซีก็นึกถึงอินรั่วเฉินที่หลอกลวงนางขึ้นมาได้
นางกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะดีนักว่า “หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอิน มาโน้มน้าวให้หยุดศึกรบ ข้าว่าให้โอรสศักดิ์สิทธิ์แห่งแคว้นเทพฟ้านอินมาโน้มน้าวจะดีกว่านะ”
โอรสศักดิ์สิทธิ์อะไรกัน นางอยากจะประจานจริง ๆ ว่าแคว้นเทพฟ้านอินโฆษณาชวนเชื่อหลอกลวงเกินไปแล้ว
หลอกลวงเกินไปแล้วจริง ๆ!
หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินกล่าวว่า “หากรั่วเฉินไม่ได้เก็บตัวฝึกบำเพ็ญ เขาก็คงมาโน้มน้าวเองแล้ว หัวหน้าตำหนักเป่ยหาน ประมุขน้อยมู่ พวกเจ้าจะยอมรับคำขอร้องของข้าหรือไม่”
มู่เฉียนซีกล่าว “การบาดเจ็บล้มตายนี้ เดิมทีข้าก็ไม่อยากให้เกิด! หากตำหนักตงจี๋ยอมส่งตัวผู้อาวุโสสูงสุดผู้ทรยศหักหลังตำหนักเป่ยหานกับหมิงจีแห่งแดนนรกออกมาให้ข้า ข้าก็คร้านที่จะทำศึกสู้รบ!”
ต้องจับตัวผู้อาวุโสสูงสุดมาให้ได้ เพราะนางยังต้องช่วยอารอง!
หากไม่มีหมิงจี ไป๋อู๋ห่ายกับไ
