สวะไร้ประโยชน์อย่างเจ้ายังคงพูดจาไร้สาระเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ!”
“ต่อให้มังกรเพลิงจะปลดผนึกได้ ต่อให้เจ้าจะขยับตัวได้ แต่ยังไงเจ้าก็หนีไม่รอดอยู่ดี” พิฆาตวิญญาณเข้าไปใกล้มู่เฉียนซีทีละก้าวช้า ๆ
มู่เฉียนซีค่อย ๆ ร่นตัวถอยหลัง ถอยจนไม่มีทางถอยได้แล้ว
พิฆาตวิญญาณกล่าว “แมวน้อย มองตาข้า แล้วบอกข้า เจ้าต้องการข้าหรือไม่?”
ดวงตาที่งดงามดุจดั่งอัญมณีคู่นั้นจ้องมองมู่เฉียนซี พิฆาตวิญญาณราวกับจะดึงวิญญาณของมู่เฉียนซีออกมาก็มิปาน
ไม่มีผู้ใดไม่หลงใหลในดวงตาคู่นี้
มู่เฉียนซีกำหมัดแน่น ความเจ็บปวดบนฝ่ามือทำให้นางตั้งสติขึ้นได้
มู่เฉียนซีตอบ “ต้องขอโทษด้วย ตอนนี้ข้าไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้ยิ่งใหญ่อย่างเจ้าได้ ฉะนั้น ข้าไม่ต้องการ!”
ในอนาคตหากนางมีพลังเพียงพอที่จะต้านทานได้ นางจะต้องจัดการกับเจ้าสารเลวนี่แน่นอน!
“แมวน้อยปากไม่ตรงกับใจเช่นนี้ ทำให้ข้าโกรธมากนะ!” นิ้วมืออันเรียวยาวสัมผัสไปที่หางตาของมู่เฉียนซี!
หากเขาออกแรงละก็ มีหวังลูกตาของมู่เฉียนซีต้องถูกเขาควักออกมาเป็นแน่
“ดวงตาดื้อรั้นคู่นี้ ช่างงดงามยิ่งนัก!”
“เปลี่ยนความคิดตอนนี้ยังทันนะ!”
มู่เฉียนซียังคงสงบนิ่งอยู่ ขืนตื่นตระหนกไป ต้องพ่ายแพ้เป็นแน่
“ข้ายืนยันอีกครั้ง ข้าไม่ต้องการ! เจ้าจะฆ่าข้าหรือจะรีบไสหัวไปก็เลือกเอา!”
ฉึก! เล็บของพิฆาตวิญญาณกดลงที่หางตามู่เฉียนซีจนเกิดรอยเลือดขึ้น
เขาเข้าใกล้มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “แมวน้อย
