เจ้าพูดผิดแล้ว ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอก แค่จะทำให้ร่างกายของเจ้าขาดอวัยวะบางส่วนไปก็เท่านั้น”
“เจ้าว่า ข้าจะควักลูกตาเจ้า หรือจะควักหัวใจเจ้าดีล่ะ”
พิฆาตวิญญาณอยากเห็นแมวน้อยตรงหน้าผู้นี้ตื่นตระหนกตกใจและขอร้องอ้อนวอนเขา แต่ก็ไม่ได้เห็น!
ฝืนทำเป็นนิ่งอย่างนั้นเหรอ เช่นนั้น…
และในขณะที่พิฆาตวิญญาณจะลงมือนั้น ลำแสงสีเขียวอ่อนลำแสงหนึ่งก็ได้สว่างวาบขึ้นและโจมตีพิฆาตวิญญาณจนกระเด็นออกไป
มู่เฉียนซีอุทานขึ้นด้วยความตกใจ “ชิงอิ่ง!”
ร่างในชุดเขียวร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้ามู่เฉียนซี ดวงตาคู่นั้นจ้องมองไปที่พิฆาตวิญญาณ
“เฉียน ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้า!”
พิฆาตวิญญาณยิ้มพลางกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “ดูท่าของเล่นของแมวน้อยจะมีไม่น้อยเลยนะ ข้าจะเล่นเป็นเพื่อนเขาเอง!”
ครั้นแล้ว ร่างในชุดเขียวกับร่างในชุดแดงก็กระโดดขึ้นไปต่อสู้ประมือกันกลางอากาศ ภายในชั่วพริบตาเดียว เปลวไฟก็ปรากฏขึ้นทันที!
“หึ! ที่แท้ก็เป็นแค่หุ่นเชิดตัวนึง แถมยังทำมาจากท่อนไม้อีกด้วย! งั้นก็ให้ข้าเผาเจ้าไปเสียเลยก็แล้วกันนะ!” พิฆาตวิญญาณยกยิ้มอำมหิตขึ้น
เปลวไฟสีแดงอันดุร้ายนั้นพุ่งไปทางชิงอิ่ง
มู่เฉียนซีตะโกนขึ้นอย่างเป็นกังวลว่า “ชิงอิ่ง ระวัง!”
ร่างของชิงอิ่งมีความสามารถในการป้องกันที่แข็งแกร่งมาก ราวกับฟันแทงไม่เข้า ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้
พรึ่บ พรึ่บ!
มุมเสื้อของชิงอิ่งถูกเปลวไฟแผดเผา แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหามากนัก!
และในตอนนี้เอง กระบี่ของพิ