กู้ไป๋อีกล่าว “ตามข้าไปที่แคว้นเทพฟ้านอิน!”
“ท่านหัวหน้าตำหนัก ตอนนี้โอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินยังไม่กลับแคว้น แม้แต่หัวหน้าแคว้นเทพฟ้านอินเองก็ยังไม่รู้เลยว่าเขาอยู่ที่ไหน ประมุขน้อยน่าจะยังอยู่ในแดนเหนือขอรับ!”
“ได้ยินมาว่าสถานที่เหนือสุดแห่งแดนเหนือมียอดฝีมือของสำนักต่าง ๆ จำนวนมากกองตายอยู่ที่นั่น แถมสภาพศพยังน่าสังเวชมากด้วยขอรับ ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นฝีมือของใคร”
เหล่าบรรดาลูกน้องต่างรายงานข่าวที่รู้มาให้เขาทราบอย่างละเอียด
“น่าสังเวชเพียงใด?” กู้ไป๋อีกล่าวถาม
“ยอดฝีมือผู้นั้นใช้กระบี่ แต่กลับดูไม่เหมือนใช้กระบี่เลย ทั่วทั้งสนามรบนองเลือด แล้วก็…”
หลังจากฟังการรายงานข่าวของพวกเขาเสร็จสิ้น ในใจของกู้ไป๋อียิ่งทวีความเย็นยะเยือกขึ้นเรื่อย ๆ
เขานึกถึงคนผู้หนึ่งขึ้นมาในทันที จิตวิญญาณกระบี่! เจ้าพิฆาตวิญญาณ!
การหายตัวไปของซีเอ๋อร์ต้องเกี่ยวกับเขาแน่นอน
กู้ไป๋อีรีบลุกจะเตรียมตัวออกไปตามหามู่เฉียนซี ทว่าเหล่าบรรดาบ่าวรับใช้ก็รีบห้ามเขาทันที
“ท่านหัวหน้าตำหนักขอรับ ประมุขน้อยบอกว่าท่านบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้ท่านพักฟื้นรักษาร่างกายก่อนเถอะขอรับ อย่า…”
ทว่า พวกเขาจะห้ามกู้ไป๋อีได้เหรอ? ห้ามไม่ได้อยู่แล้ว ทำได้เพียงแค่มองดูร่างในชุดขาวอันตรธานหายไป
หลังจากที่มู่เฉียนซีกินอิ่มท้องแล้วนางก็ไม่กล้าวางใจนอนหลับได้ แม้ว่าจะปิดผนึกกระบี่มังกรเพลิงเอาไว้แล้ว แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะได้ผลหรือไม่
“ฮือ ๆ ๆ! น
