มู่เฉียนซีเงยหน้ามองเขา “พิฆาตวิญญาณ เจ้าแอบดูข้ามาตลอด ในเมื่อเจ้ารู้ว่าถูกแย่งไปแล้ว เหตุใดเจ้าถึงไม่แย่งกลับมาเอง”
ดวงตาคู่นั้นของพิฆาตวิญญาณยิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ “ก็เพราะว่าข้าอยากเห็นแมวน้อยอย่างเจ้าแย่งกลับมาด้วยตัวเองยังไงล่ะ เช่นนี้มันถึงจะน่าสนใจ ไม่ใช่เหรอ?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “เฮ้อ! เจ้ายังคงน่าเบื่อเหมือนเคย!”
ดูท่าตอนนี้เขายังลงมือกับนางไม่ได้!
“แต่ครั้งนี้แมวน้อยทำให้ข้าไม่พอใจมาก เมื่อไม่พอใจก็ต้องมีบทลงโทษ เจ้าอยากจะให้ขาหักข้างนึงหรือว่าแขนหักไปข้างนึงดีล่ะ?”
กล่าวจบ เขาก็คว้าตัวมู่เฉียนซีทันที
มู่เฉียนซีรีบหลบและถอยออกห่างจากเจ้าหมอนี่ทันที ในตอนนี้เองเปลวเพลิงสีแดงฉานก็พุ่งออกมาจากกระบี่มังกรเพลิง
“เจ้าพิฆาตวิญญาณ! เจ้าอย่าได้ทำเกินไปนะ เจ้าทำเช่นนี้กับนายท่านได้ยังไง?”
พิฆาตวิญญาณกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “นางเป็นเจ้านายที่เจ้าเป็นคนยอมรับ แต่ข้าไม่!”
“พิฆาตวิญญาณ หากเจ้ายืนกรานจะทำร้ายนายท่าน ก็อย่ามาโทษว่าข้าไม่เกรงใจเจ้าล่ะ”
“ข้าก็อยากจะรู้นัก ว่าหลังจากที่เจ้าตื่นขึ้นมา พลังของเจ้าจะฟื้นฟูกลับมาได้สักแค่ไหนกัน!”
ดวงตาสีแดงเลือดคู่นั้นจ้องมองไปที่ร่างของมังกรเพลิง อันที่จริงมังกรเพลิงเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพิฆาตวิญญาณ
แต่มันจะต้องปกป้องนายท่าน มันจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด!
จะขอสู้สุดชีวิต!
มังกรเพลิงสีแดงฉานตัวนั้นพุ่งเข้าหาร่างสีแดงเล
