ือดนั้นอย่างไม่ลังเล!
ทันใดนั้นเงากระบี่ก็ปรากฏขึ้น และฟันไปที่หัวของมังกรเพลิงอย่างรุนแรง
เสียง ตูม! ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น
คลื่นความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นในสถานที่เหนือสุดแห่งแดนเหนืออีกครั้ง
“พลังธาตุอัคคีนั่น ต้องเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์แน่นอน!”
“ทางนั้น รีบไปเร็วเข้า!”
“……”
เมื่อคนเหล่านั้นรับรู้ได้ถึงพลังธาตุอัคคีอันแข็งแกร่งก็ราวกับฝูงผึ้งได้กลิ่นหอมหวานของดอกไม้ พวกเขารีบเดินทางไปที่นั่นอย่างรวดเร็ว
พวกเขายังไม่ทันได้ลงมือแต่อย่างใด ก็เห็นดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาที่พวกเขาราวกับพวกเขาเป็นเพียงแค่มดปลวกก็มิปาน!
“พวกมดปลวกบังอาจมาเกะกะขวางทาง!”
ในขณะที่พิฆาตวิญญาณรับมือกับมังกรเพลิงอยู่นั้น เงากระบี่กระหายเลือดก็พุ่งโจมตีมาพวกเขาจนตายตกกันไปอย่างไร้ซากศพให้กลบฝัง!
อ๊า! เสียงกรีดร้องโหยหวนดังก้องขึ้น
แม้ว่าจะมีคนตายอยู่ตรงนี้ แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากที่ยังแห่ตามมาอยู่
แต่เทพแห่งการเข่นฆ่าอย่างกระหายเลือดผู้นี้ไม่ให้โอกาสพวกเขาได้ตอบโต้เลย!
เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นเปื้อนไปทั่วพื้นดิน
ศพกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทาง
มังกรเพลิงจนปัญญาจริง ๆ พิฆาตวิญญาณรับมือกับมันแต่ก็ยังสามารถฆ่าคนเหล่านั้นได้ภายในชั่วพริบตาเดียว ไม่มีโอกาสให้มันได้เล่นงานเลย แล้วมันจะปกป้องนายท่านได้อย่างไรกันเล่า
แห่กันมามากเท่าไร พิฆาตวิญญาณก็ฆ่าสังหารมากขึ้นเท่านั้น!
จนในที่สุดก็ไม่มีใครกล้าแห