เดิมทีสิงโตทองลวงตาคิดว่าพลังของเสี่ยวหงถดถอยลงมาก ดังนั้นมันจึงไม่มีความหวาดกลัว
แต่ตอนนี้ต้องมาเผชิญหน้ากับพลังการกดดันอันแข็งแกร่งเช่นนี้ มันไม่กล้าเผชิญหน้าต้านทานแล้ว!
หนี!
ต้องหนีเท่านั้น!
คนอื่น ๆ เห็นสัตว์ร้ายแข็งแกร่งทั้งสองต่อสู้กันก็รู้สึกโล่งอกไปเปราะหนึ่ง ให้พวกมันต่อสู้กันจนบาดเจ็บไปทั้งสองก็ยิ่งดี เช่นนี้พวกเขาถึงจะมีทางรอด!
และในขณะที่สิงโตทองลวงตากำลังจะหนีด้วยความตื่นตระหนก มันจึงไม่ได้สังเกตเห็นแต่อย่างใดว่าลำแสงสีขาวแสงหนึ่งพุ่งตามมาแล้ว
สิงโตทองลวงตากับเสี่ยวหงเป็นสหายเก่ากัน จุดอ่อนที่คร่าชีวิตมันได้อยู่ตรงไหนเสี่ยวหงจำได้ดี แม้ว่ามันจะหลับไปนานหลายปีก็ตาม
ภายในชั่วพริบตาเดียว อู๋ตี้ก็กระแทกมาจากด้านหลังของมัน
เมื่อกำหนดตำแหน่งได้แม่นยำแล้ว กรงเล็บอันแหลมคมของมันก็โจมตีลงไปทันที
ฉึก!
ไม่นานนักมันก็ควักไข่มุกสีทองเม็ดหนึ่งออกมาได้
เมื่อได้ไข่มุกเม็ดนี้มาแล้ว มันจึงกินลงไปอย่างไร้ความปรานีทันที
การลงมือของอู๋ตี้นั้นเหนือความคาดหมายของสิงโตทองลวงตาจริง ๆ มันที่สูญเน่ยตันไปแล้ว ก็ร่วงลงมาจากกลางอากาศทันที
เสี่ยวหงโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก “เจ้าแมวโง่ รีบอ้วกออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”
อู๋ตี้กล่าว “ไม่! ของที่ข้ากินเข้าไปแล้ว เหตุใดจะต้องอ้วกออกมาด้วย”
สัตว์ตัวใหญ่มหึมาที่อยู่กลางอากาศนั้นฉับพลันก็กลายเป็นหมูน้อยสีแดงตัวจิ๋ว กลิ่นอายของมันอ่อนแอมาก ดูเหมือนว่าจะไม่มีความแข็งแ
