ม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไม่เด็ดขาด เจ้าล่ะ?”
อินรั่วเฉินกล่าว “ข้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน!”
“ดูท่า ต่อจากนี้เราจะเป็นคู่ต่อสู้กันแล้วล่ะ!”
อินรั่วเฉินกล่าว “แม่นางมู่ยั้งมือไว้ไมตรีด้วย!”
ต้องต่อสู้กันจริง ๆ แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “อินรั่วเฉิน ข้ามีคำแนะนำบางอย่าง”
“พูดมาได้เลย!”
มู่เฉียนซีมองไปที่คนกลุ่มนั้นที่กำลังจ้องมองฝักกระบี่ด้วยสายตาร้อนแผดเผาและกล่าวว่า “รอให้พวกนั้นต่อสู้กันไปก่อน แล้วเราค่อยมาร่วมมือกันจัดการพวกนั้น เมื่อถึงตอนนั้นก็จะเป็นคราของข้ากับเจ้า เป็นเช่นไร?”
อินรั่วเฉิน “ตกลงตามที่เจ้าว่า!”
มู่เฉียนซีมองอินรั่วเฉินอย่างพิจารณาและยิ้มพลางกล่าวว่า “ดูท่าโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินก็ไม่ได้ใจดีเหมือนกับที่คนเขาร่ำลือกัน นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะตอบตกลงแผนการนี้ของข้า”
อินรั่วเฉินกล่าว “อาตมาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง อีกอย่าง นี่ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว ไม่ใช่เหรอ?”
และแน่นอนว่าการต่อสู้ของคนกลุ่มนั้นก็ถึงเวลาต้องหยุดลงเสียที
พวกเขาต่อสู้กันจนอ่อนเปลี้ยเพลียแรง แต่สุดท้ายก็แตะต้องฝักกระบี่ไม่ได้เลยแม้แต่ปลายก้อย!
มู่เฉียนซีกล่าว “อินรั่วเฉิน ถึงเวลาที่เราต้องลงมือแล้ว!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งไปที่คนกลุ่มนั้น
กระบี่มังกรเพลิงระเบิดเปลวไฟร้อนแรงแผดเผาออกมา และพุ่งไปที่คนกลุ่มนั้น!
“มู่เฉียนซี เจ้ามันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว!”
“ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะฉวยโอกาสโจมตีพวกข้า…”
“เจ้า…”
ต่
