วถามว่า “อินรั่วเฉิน ด้วยนิสัยของเจ้าแล้ว ภาพลวงตาเหล่านี้กักขังเจ้าได้ไม่นานหรอก เหตุใดเจ้าถึงไม่ไปคนเดียว บางทีเจ้าอาจจะหาฝักกระบี่เจอก่อนข้าก็ได้”
อินรั่วเฉินกล่าว “ไปด้วยกันจะได้ดูแลกัน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ในเมื่อเจ้าต้องการทำความดี ข้าก็ไม่ถือสา”
สิงโตทองลวงตาเจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว สองหัวยังไงก็ดีกว่าหัวเดียว
อินรั่วเฉินกล่าว “อาตมาศึกษาภาพลวงตาเหล่านี้ออกมาได้แล้ว สิงโตทองลวงตานี้ใช้อารมณ์และความรู้สึกที่ไม่ดีของคนผู้นั้นมาทำให้คนผู้นั้นตกอยู่ในภาพลวงตา แต่หากใครที่ไม่มีความปรารถนา ไม่มีความรัก ไม่มีความแค้น ไม่มีความรู้สึก ภาพลวงตานี้ก็ทำอะไรไม่ได้”
มู่เฉียนซีมองอินรั่วเฉินพลางกล่าว “เรื่องเหล่านี้เจ้าทำได้เหรอ?”
อินรั่วเฉินกล่าวอย่างถ่อมตนว่า “อาตมาฝึกสมาธิให้มีจิตใจสงบ เข้าสู่ทางธรรม เรื่องเหล่านี้ก็เป็นเรื่องพื้นฐานที่ต้องทำอยู่แล้ว พยายามอีกสักหน่อยก็ย่อมทำได้อยู่แล้ว”
“เจ้าเป็นพระ แต่ข้าเป็นคนธรรมดา จะมีสักกี่คนที่ทำเรื่องเหล่านี้ได้กันเล่า เจ้าสิงโตทองลวงตานี่จึงจับจุดตายของคนได้” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
.
