ในขณะที่กระบี่กวัดแกว่งออกไป พลังธาตุวารีก็ระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมา
พวกเขาเข้าใกล้ประตูมากขึ้นเรื่อย ๆ คมศรเหล่านั้นถูกพวกเขาสองคนขวางเอาไว้ได้ทั้งหมด
“บุกเข้าไปเลย!”
ทั้งสองร่วมมือกันได้ดีมาก ในที่สุดพวกเขาก็บุกเข้าไปได้ในวินาทีสุดท้าย
ร่างของทั้งสองพุ่งเข้าไปด้านใน ไม่มีการข่มขู่จากคมศรนั้นแล้ว แต่เปลวไฟสีทองนั้นได้พลันเปลี่ยนเป็นขวานขนาดใหญ่และพุ่งตรงเข้ามาหมายจะฟันไปที่ทั้งสอง
บัดซบ! นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าหมอนั่นจะเหลือการโจมตีเอาไว้!
ผลั๊วะ! อินรั่วเฉินผลักมู่เฉียนซีออก แสงแห่งธรรมสีทองนั้นได้ตั้งรับการโจมตีของขวานเล่มนั้นเอาไว้
ฉ่า!
ภายในชั่วพริบตาเดียว กำบังสีทองของแสงแห่งธรรมนั้นก็ปรากฏรอยปริแตกขึ้น
“อินรั่วเฉิน!”
เมื่อขวานนั้นตกลงไป เปลวไฟสีทองก็ได้กลืนกินอินรั่วเฉินเข้าไปจนไม่สามารถมองเห็นได้ สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไปทันที
เสี่ยวหงบ่นพึมพำ “เจ้าหมอนี่ปลิ้นปล้อนไม่เปลี่ยนเลย อุบายชั่วร้ายเช่นนี้มันชอบใช้เป็นที่สุด”
“แม้ว่าตอนนี้เปลวไฟของมันจะอ่อนแอลงเล็กน้อย แต่พระท่านนี้ก็มีพลังแค่ขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตเท่านั้น เกรงว่าจะถูกเผาจนเหลือแค่กระดูกไปแล้วล่ะ”
อันที่จริงเสี่ยวหงก็รู้สึกมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม แม้ว่าคนผู้นี้จะเป็นพระ แต่รูปร่างหน้าตาก็ไม่เลว มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นศัตรูหัวใจของท่านจิ่วเยี่ย
ศัตรูหัวใจตายไปคนหนึ่ง ความกดดันขอ
