พลันนั้นเสียงตะโกนดังลั่นก็ดังออกมาจากห้องหมายเลขหนึ่งอีกครั้ง “เอาแผนที่นี้ไปมอบให้กับห้องหมายเลขหก”
ทุกคนตกตะลึงจนอึ้งไป ให้จริง ๆ เหรอ! เขาให้จริง ๆ เหรอนี่!
ไป๋อู๋ห่ายก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นเช่นกัน เหตุใดมู่เฉียนซีถึงได้โชคดีเช่นนี้นะ!
สีหน้าของเฟิงอวิ๋นซิวยิ่งทวีความเคร่งขรึมขึ้น
แกร๊ง! กู้ไป๋อีบีบแก้วในมือจนแตก
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่เขาจะเล่นอุบายอะไรกันแน่ ”
แต่ของล้ำค่าเสนอมาให้นางถึงที่เช่นนี้แล้ว อย่างไรเสียก็ต้องรับเอาไว้
นี่เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดที่สุดของโรงประมูลเมืองโยวแล้ว ทุกคนยังคงตกตะลึงปากอ้าตาค้างกันอยู่เช่นนั้น
หลังจากการประมูลจบลง เจ้าหน้าที่ของโรงประมูลก็ให้คนนำของประมูลที่ประมูลมาได้มามาส่งมอบให้ที่ห้องส่วนตัวของมู่เฉียนซีและพวก
“โปรดตรวจสอบสิ่งของก่อนนะขอรับ”
มู่เฉียนซีตรวจสอบดู ของทุกชิ้นครบถ้วน ไม่ขาดแม้แต่ชิ้นเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเป็นกันเองว่า “ข้ามีเรื่องอยากจะถามโรงประมูลของพวกเจ้าเรื่องหนึ่ง”
“ได้ขอรับ!” เจ้าหน้าที่ผู้นี้กล่าวตอบด้วยความเต็มใจ
“เจ้าหมอนั่นประมูลของมากมายถึงเพียงนี้ คิดจะขายตัวใช้หนี้ให้โรงประมูลพวกเจ้าล่ะสิ” มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าว
สีหน้าของผู้ดูแลที่ยืนอยู่ตรงนั้นแข็งทื่อไปทันทีเมื่อได้ยินคำถามนี้ เขายิ้มพลางกล่าวว่า “คำถามนี้ค่อนข้างแปลกไปสักหน่อย ข้าเองก็ไม่รู้จะตอบเช่นไร”
“อ้อ! ช่างเถอะ งั้นเจ้าก็ออกไปได้แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้
