กู้ไป๋อีกล่าวถามว่า “จะไปหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ไปแน่นอน”
การประมูลที่เมืองโยวจะต้องดึงดูดผู้คนไม่น้อยแน่นอน
เมื่อเปรียบเทียบกับการระดมกำลังของตำหนักตงจี๋แล้ว มู่เฉียนซีเงียบกว่ามาก
นางเดินทางไปกับกู้ไป๋อีเพียงสองคนเท่านั้น
นอกจากคนที่เข้าร่วมการประมูลแล้ว เมืองโยวไม่ให้คนอื่นเข้าเลย
ตำหนักเป่ยหานมีบัตรเชิญพิเศษ และในขณะที่กู้ไป๋อีเอาบัตรเชิญออกมา ก็ถูกเชิญเข้าเมืองด้วยความเคารพ
ตามถนนตรอกซอยของเมืองโยวไม่มีพ่อค้าแม่ขายหาบเร่ขายของแต่อย่างใด
นอกจากโรงประมูลสูงตระหง่านที่อยู่ใจกลางนั้นแล้ว สถานที่อื่น ๆ ล้วนแต่เป็นที่พักอาศัยของแขกเหรื่อ
ดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่อันที่จริงแล้วทุกอย่างที่นี่ล้วนแต่มีราคาแพงทั้งสิ้น
“ท่านหัวหน้าตำหนักเป่ยหาน นี่คือที่พักของพวกท่าน”
ที่พักแห่งนี้เป็นคฤหาสน์หหลังหนึ่ง ทันทีที่เข้าไปก็เห็นเหล่าบรรดาสาวใช้คนรับใช้ยืนเรียงแถวต้อนรับอยู่ด้านใน
“ยินดีต้อนรับนายท่านเจ้าค่ะ!”
กู้ไป๋อีมองพวกเขาด้วยสีหน้าที่เฉยเมย และเดินเข้าไปพร้อมกับมู่เฉียนซี
การประมูลจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่ง
ตำหนักตงจี๋มาถึงก่อนพวกเขาในก่อนหน้านี้แล้ว ในตอนนี้ก็มีคนเข้าไปรายงานกับไป๋อู๋ห่ายและเฟิงอวิ๋นซิว
“ท่านหัวหน้าตำหนัก นายน้อยอวิ๋นซิว ท่านหัวหน้าตำหนักเป่ยหานกับประมุขน้อยมาถึงเมืองโยวแล้วขอรับ”
เฟิงอวิ๋นซิวได้ยินเช่นนี้ก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “มากันแค่สองคนเหรอ”
“ขอรับ!”
ความโหดเหี้ยมเผยออก
