มาจากแววตาของไป๋อู๋ห่าย “ช่างกล้าหาญยิ่งนัก! มู่เฉียนซีคิดว่ากู้ไป๋อีคนเดียวจะปกป้องนางได้อย่างนั้นเหรอ?”
หัวหน้าเกาะไห่กล่าว “ข้าจะฆ่าสาวน้อยนั่นเดี๋ยวนี้ ข้าจะแก้แค้นให้ลูกชายข้า”
เฟิงอวิ๋นซิวเหลือบมองพวกเขาและกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “พวกเจ้าคงจะไม่ลืมกระมังว่าเมืองโยวก็มีกฎเกณฑ์เหมือนกัน!”
“เมืองโยวก็แค่เมืองเล็ก ๆ เท่านั้น ตอนนี้กองกำลังอันแข็งแกร่งของพวกเรามาร่วมมือกันฆ่าสาวน้อยนั่น พวกเขาก็ไม่อาจก้าวก่ายได้” หัวหน้าเกาะไห่กล่าวด้วยเสียงเคียดแค้น
“แต่มันจะมีผลต่อการประมูลแผนที่ ในระหว่างที่การประมูลยังไม่เริ่มขึ้น พวกเจ้าจะทำให้เสียการไม่ได้เด็ดขาด” เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวเตือน
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “สาวน้อยนั่นกำเริบเสิบสานได้อีกไม่นานหรอก ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องเอาแผนที่มาให้ได้ หากกระบี่ในมือนางเป็นของจริง นางคงไม่มาเข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้แน่นอน ดูท่าแผนที่นี้ต้องเป็นของจริงอย่างแน่นอน”
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “รู้จักเรียงลำดับความสำคัญก็ดีแล้ว”
เมื่อมาถึงเมืองโยว มู่เฉียนซีก็กล่าวถามว่า “มังกรเพลิง เจ้าได้กลิ่นอายของเจ้าพิฆาตวิญญาณนั่นบ้างหรือไม่?”
มังกรเพลิงกล่าว “นายท่าน ข้าไม่ได้กลิ่นของเจ้านั่นเลย! เจ้าพิฆาตวิญญาณต้องไม่ได้มาแน่นอน เยี่ยมไปเลย”
“เจ้าโง่ เจ้าอย่าได้ดีใจไปก่อนเลย” ตอนนี้ นางไม่วางใจเลยแม้แต่น้อย
การปรากฏของแผนที่นี้มันบังเอิญเกินไปแล้ว!
ยามรัตติกา
