พวกเขาจรดตัวลงมาจากกลางอากาศ มู่เฉียนซีเข้าไปในสถานที่ที่เชียนอ้าวเซี่ยหลับใหลอยู่ได้อย่างราบรื่น
ที่แห่งนี้ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง เหมือนดั่งตอนที่นางจากไปทุกอย่าง
เชียนอ้าวเซี่ยยังคงถูกผนึกอยู่ในน้ำแข็งนั้นราวกับกำลังนอนหลับอยู่ก็มิปาน
มู่เฉียนซีเอายาลูกกลอนที่หลอมสำเร็จแล้วออกมา จากนั้นก็ทำให้โลงน้ำแข็งนี้หลอมละลาย
ไฟธรรมดานั้นใช้ไม่ได้ผล แต่มังกรเพลิงสามารถทำได้
“มังกรเพลิง!”
มังกรเพลิงเคลื่อนไหววนไปมาอยู่บนโลงน้ำแข็ง เปลวไฟค่อย ๆ หลอมละลายน้ำแข็งทีละชั้น ภายในชั่วพริบตาเดียวโลงน้ำแข็งก็ละลายจนกลายเป็นน้ำ
โลงน้ำแข็งละลายลงแล้ว มู่เฉียนซีจึงป้อนยาลูกกลอนเม็ดนี้ให้เชียนอ้าวเซี่ย
มู่เฉียนซีจับชีพจรเชียนอ้าวเซี่ยเพื่อตรวจดูอาการของเขาอย่างละเอียด
ถึงแม้ว่าเรื่องอื่นนิรันดร์จะเชื่อถือไม่ค่อยได้ แต่เรื่องหลอมยารักษาชีวิตคน เขาเชื่อถือได้มาก และไม่มีปัญหาแน่นอน
มู่เฉียนซีตรวจดูอาการและเฝ้าอยู่ข้างกายเขาอย่างเงียบ ๆ ไม่นานนักก็รู้สึกได้ว่าชีพจรของเชียนอ้าวเซี่ยเริ่มเต้นขึ้นแล้ว เขาเริ่มหายใจ และหัวใจก็เริ่มเต้น…
เขากำลังฟื้นตัวแล้ว รวดเร็วมากจริง ๆ!
และแน่นอนว่าหากเร็วเกินไป ร่างกายของเขาก็อาจจะรับไม่ไหว
เชียนอ้าวเซี่ยกำลังจะฟื้นตัว เขาไม่สามารถอยู่ในสถานที่ที่เย็นยะเยือกเช่นนี้ได้อีกต่อไป
มู่เฉียนซีให้คนเอาตัวเชียนอ้าวเซี่ยออกไป นางกล่าว “พาไปที่วังแคว้นเฉียนเซี่ย”
การมาเยือนของ
