พย์สินของข้า!”
“ฮือ ๆ ๆ! ทรัพย์สินของเมียข้าก็ไม่เหลือ!”
และแน่นอนว่าคนส่วนน้อยที่เดิมพันว่ามู่เฉียนซีชนะเหล่านั้นต่างก็มีความสุขในความทุกข์ของผู้อื่น “สมน้ำหน้า ใครใช้ให้พวกเจ้าไม่เชื่อในความสามารถของท่านผู้นำตระกูลมู่กันล่ะ! เป็นไงล่ะ น้ำตาเช็ดหัวเข่าเลยน่ะสิ!”
คนของสำนักโอสถฯ ต่างก็ช้ำใจมากเหมือนกัน พวกเขาละโมบโลภมากไปทีหนึ่งแล้ว แถมยังพ่ายแพ้อย่างอนาถจนสิ้นเนื้อประดาตัวอีก
กลับไปถึงสำนักโอสถฯ คงต้องถูกหัวเราะเยาะเย้ยเป็นแน่
ฝ่ายตรงข้ามยอมรับความพ่ายแพ้เช่นนี้แล้ว มู่เฉียนซีก็ยอมจบการประลอง
จิ่วเยี่ยกอดนาง เขารู้ว่านางยังมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ แต่นางหลอมยามาทั้งวันทั้งคืนแล้ว เขาเห็นแล้วเจ็บปวดใจยิ่งจริง ๆ
“ซี!” จิ่วเยี่ยอุ้มนางขึ้น
เหล่าบรรดาผู้อาวุโสของสำนักโอสถฯ ต่างก็ตกใจจนตาแข็งค้าง องค์ชายจิ่วเยี่ยไม่ชอบใกล้ชิดอิสตรีไม่ใช่เหรอ เหตุใดถึงได้กระทำตัวใกล้ชิดสนิทสนมกับหญิงสาวผู้นี้ได้ล่ะ อีกอย่าง หญิงสาวผู้นี้ก็ยังเป็นคนที่องค์รัชทายาทเป่ยกงให้ความสำคัญอีกด้วย
.
