หมิงจีเองก็ยังเอาตัวเองไม่รอดเลย
ส่วนวิญญาณของนักปรุงยาผู้นั้นแม้อยากจะทำลายตัวเองก็ทำลายไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงถูกลากออกมา
ร่างในชุดสีดำนั้นลอยออกมาจากด้านหลังไป๋เหยียนเอ๋อร์ เผยกลิ่นอายชั่วร้ายอย่างเย็นชาออกมา ไม่สอดคล้องกันกับธิดาศักดิ์สิทธิ์เลยแม้แต่น้อย
ทุกคนเห็นร่างสีดำนั้นแล้ว ต่างก็อุทานขึ้นว่า “นั่นมันสิ่งใดกัน?”
“เหตุใดถึงมีตัวประหลาดออกมาจากของร่างธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้”
ตุบ!
อ๊า! ไป๋เหยียนเอ๋อร์รู้สึกวิงเวียนศีรษะจนร่างล้มลงไปกองกับพื้น ก่อนจะกัดฟันและกรีดร้องออกมา!
ที่แท้วิญญาณของนักปรุงยาที่อยู่ในร่างของนางผู้นั้นได้ถูกบีบให้หลุดออกมา ทำให้นางเจ็บปวดจนเหงื่อผุดพรายไปทั่วทั้งตัว
“อ๊า! องค์ชายจิ่วเยี่ย ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย! ข้าเป็นเพียงแค่เศษซากวิญญาณดวงหนึ่งก็เท่านั้น ท่านหมิงจีบีบบังคับข้า นางเป็นคนบีบบังคับข้า”
เจ้าร่างชุดดำนี้มองไปที่จิ่วเยี่ยด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ข้าคิดสงสัยอยู่แล้วเชียวว่าเหตุใดจู่ ๆ คนอย่างไป๋เหยียนเอ๋อร์ถึงได้แข็งแกร่งขึ้นได้ภายในชั่วพริบตาเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นเจ้าที่ช่วยนางนี่เอง!”
“อะไรนะ? เพราะเจ้าวิญญาณนี่หรอกเหรอ ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไป๋ถึงหลอมยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ระดับเก้าออกมาได้!”
“มีความเป็นไปได้มาก เมื่อก่อนพวกเจ้าเคยได้ยินว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์ฝึกหลอมยาขั้นสวรรค์มารึไง ไม่เคย! หากนางมีพรสวรรค์เช่นนั้นจริง ๆ เหตุใดถึงไม่ม
