ีใครรู้ล่ะ”
มีคนสงสัยในตัวไป๋เหยียนเอ๋อร์ และแน่นอนว่ามีคนเชื่อไป๋เหยียนเอ๋อร์เช่นกัน
“มู่เฉียนซีต้องใส่ร้ายป้ายสีธิดาศักดิ์สิทธิ์แน่นอน นางต้องแกล้งเล่นอุบายใดเป็นแน่ ธิดาศักดิ์สิทธิ์จะทำเรื่องเช่นนั้นได้ยังไงกัน”
“เจ้าโง่ คนมีตาเขาดูออกกันทั้งนั้นว่าวิญญาณนั่นมันออกมาจากร่างธิดาศักดิ์สิทธิ์”
ในที่สุดผู้อาวุโสหูก็ได้รู้แล้วว่าเหตุใดแม่นางน้อยที่ดูเหมือนจะมีฝีมือการปรุงยาระดับธรรมดาทั่วไปผู้นี้ถึงหลอมยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ระดับเก้าออกมาได้
เขาเอ่ยปากกล่าวว่า “หากข้าเดาไม่ผิด ท่านก็คือนักปรุงยาอันดับหนึ่งแห่งนรก ปรมาจารย์หนงใช่หรือไม่!”
ปรมาจารย์หนงกล่าว “ข้าไม่นึกเลยว่าจนถึงตอนนี้แล้ว ยังมีคนจำชื่อเสียงของข้าได้อยู่”
เขามองไปที่หวงจิ่วเยี่ย “องค์ชายจิ่วเยี่ย ข้ารู้ดีว่าเมื่อข้าตกอยู่ในกำมือของท่านแล้ว ข้าก็ไม่มีทางรอดไปได้ ข้าจะเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้ท่านฟัง ท่านก็อย่าให้ข้าตายอย่างทรมานเลยนะ”
ดวงวิญญาณนี้รับสภาพในการที่ถูกหมิงจีควบคุมไม่ไหวแล้วจริง ๆ
จิ่วเยี่ยไม่ตอบรับแต่กลับกล่าวอย่างเย็นชาออกมาว่า “พูดมา!”
ปรมาจารย์หนงกล่าว “ตกลง! ข้าจะพูด!”
“หญิงสาวผู้นี้ชื่อว่าไป๋เหยียนเอ๋อร์ ฝีมือการปรุงยาของนางก็งั้น ๆ ไม่ต้องพูดถึงยาขั้นสวรรค์หรอก แม้แต่ยาขั้นปฐพีก็ยากที่จะหลอมสำเร็จ แต่นางต้องการอันดับหนึ่งในการประลองการปรุงยาครั้งนี้ ความสามารถของนางห่วยแตกมาก แต่กลับคิดว่าตัวเองนั้นเก่งกาจ
