ปรากฏการณ์ที่เกิดจากสกัดยาลูกกลอนของไป๋เหยียนเอ๋อร์นั้นยังคงดำเนินต่อไป เกล็ดหิมะมากมายร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า
หิมะที่ตกลงมาจากฟากฟ้านั้น ดูสะอาดบริสุทธิ์ประหนึ่งขนปุยสีขาวก็มิปาน มันพันรัดรอบลมพายุหมุนที่เหมือนดั่งมังกรดำสามสายนั้นเอาไว้
ขาวอย่างสุดขีดกับดำแสนมืดมิดได้ตัดกันเป็นสัดส่วนอย่างเห็นได้ชัด
ผ่านไปไม่นานนัก หิมะที่ตกลงมาอย่างหนักก็ได้ทำให้ทั้งเมืองเป่ยหานราวถูกปกคลุมไปด้วยอาภรณ์สีเงิน
ส่วนพายุหมุนสีดำนั้นที่ถูกหิมะขาวเข้าไปผัวพัน ภายในเวลาเพียงชั่วลมหายใจมันก็มิได้ดุดันเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้แล้ว
หิมะสีขาวนั้นทำให้ทุกคนต่างเงียบงันลงไป ผู้อาวุโสหูกล่าว “หิมะถึงกับตกลงมาจากฟากฟ้า นี่เป็นครั้งแรกที่มีผู้สกัดยาลูกกลอนขึ้นสวรรค์แล้วก่อให้เกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ขึ้น”
“รายงานท่านผู้อาวุโส หิมะที่ตกลงมานี้มิเพียงแต่ตกที่เมืองเป่ยหานเท่านั้น ทั่วทั้งส่วนเหนือของแดนเหนือล้วนแต่กำลังมีหิมะตก” ในตอนนี้เองก็ได้มีคนเข้ามาส่งข่าว
“อะไรนะ?” ทุกคนต่างล้วนต่างตกตะลึง
ในสายตาพวกเขานั้นแดนเหนือมิได้กว้างใหญ่อะไรนัก ทว่ามีผู้สกัดยาที่ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดอย่างใหญ่โตเช่นนี้ขึ้น มันช่างทำให้น่าตกตะลึงจริง ๆ
ในตอนนี้นี่เองยาลูกกลอนของไป๋เหยียนเอ๋อร์ก็ได้สกัดออกมาเสร็จสิ้น
สีหน้าของนางในตอนนี้นั้นซีดเผือด แต่ทว่าสามารถสกัดยาลูกกลอนที่มีระดับสูงเช่นนี้ออกมาได้ แม้จะต้องลำบากเสียหน่อยก็คุ้มค่า
ผ
