ู้อาวุโสหูกล่าว “ยาลูกกลอนขั้นสวรรค์ระดับสูงสุด!”
“ไม่เลว ไม่เลว อายุน้อยถึงเพียงนี้กลับสามารถสกัดยาลูกกลอนที่มีระดับสูงเช่นนี้ออกมาได้”
“คนรุ่นหลังน่านับถือ คนรุ่นหลังน่านับถือ!”
ในตอนนี้ยาลูกกลอนที่ไป๋เหยียนเอ๋อร์สกัดออกมานั้นจัดอยู่ในอันดับที่หนึ่ง
ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักตงจี๋เพิ่งจะอายุได้ยี่สิบปี แต่ระดับในการปรุงยาของนางกลับทำให้พวกเจ้าเฒ่าพวกนั้นตกใจกลัว อีกทั้งยังทำให้คนจำนวนไม่น้อยละอายใจนัก
ผู้อาวุโสหูเองก็ประหลาดใจอยู่บ้าง ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งตำหนักตงจี๋ผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ได้ร้ายกาจถึงเพียงนั้น เหตุใดจึงสามารถสกัดยาลูกกลอนที่มีระดับขั้นสูงเช่นนี้ออกมาได้?
ผู้อาวุโสหูมองไปยังมู่เฉียนซี ปรากฏการณ์หิมะประหลาดนั้นไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นยาลูกกลอนเช่นใด
มู่เฉียนซีมองไปยังหิมะที่ปลิดปลิวอยู่เต็มท้องฟ้า เหมือนนางจะคิดว่าโอสถของตนนั้นได้เบิกฟ้าและแผ่นดินใหม่ขึ้นมา
นี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์แปลกประหลาด แต่เป็นความคิดเห็นจากทางฟ้าดิน
เพราะการที่นางสกัดยาลูกกลอนนี้ขึ้นมาก็เพื่อที่จะช่วยชีวิตคนผู้หนึ่ง
ผู้ที่หลับไหลอยู่ท่ามกลางหิมะขาว บุรุษผู้ที่เหมือนดั่งปีศาจหิมะก็มิปาน ‘เชียนอ้าวเซี่ย’
หิมะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ พลันนั้นฟ้าก็เปลี่ยนเป็นมืดมิดไปทันใด ฟ้าผ่าฟ้าร้องดังสนั่นกึกก้องไปทั่วเขตแดน
เหล่าผู้คนต่างปากอ้าตาค้าง “ฟ้าผ่า เป็นยาลูกกลอนของผู้ใดที่ก่อให้เกิดฟ้าผ่าขึ้นได้!”
พวกเขามองไปยังมู่เ