กู้ไป๋อีกล่าว “สมควรตาย!”
ในชั่วเวลานั้น ผู้อาวุโสหวงได้ถูกอำนาจของกู้ไป๋อีทำให้หวาดกลัว
“ก็เป็นแค่เพียงหัวหน้าตำหนักของกองกำลังขั้นสำนักนิกายระดับสามก็เท่านั้น มีอะไรให้กำแหงกัน!”
เมื่อกล่าวจบผู้อาวุโสหวงก็ได้ลงมือกับกู้ไป๋อี
“ท่านหัวหน้าตำหนัก!” คนของตำหนักเป่ยหานสีหน้าเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก หัวหน้าตำหนักได้ลงมือต่อสู้กับกองกำลังขั้นสำนักนิกายระดับสี่ขึ้นมาแล้ว
กู้ไป๋อียิ้มอย่างเย็นชา การที่กู้ไป๋อีปกป้องมู่เฉียนซีฉีนั้นมันทำให้เขาบ้าคลั่ง เช่นนั้นแล้วอย่างไรเล่า?
เมื่อไปล่วงเกินสำนักโอสถฯ ซึ่งเป็นสำนักนิกายระดับสี่แล้วนั้นก็มิใช่อะไรที่กู้ไป๋อีอยากจะปกป้องมู่เฉียนซีก็จะปกป้องได้
ผู้อาวุโสหวงกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “พวกเจ้ายังชักช้าอยู่ใย? จับตัวนังเด็กสาวนั้นมาให้ข้า”
“ปกป้องนายน้อย!”
ทันใดนั้นในตำหนักเป่ยหานก็ได้วุ่นวายขึ้นมา
ไป๋เหยียนเอ๋อร์นั้นกำลังลำพองใจอยู่ด้านข้าง สู้กันสิ สู้กันเลย!
ตำหนักเป่ยหานได้ไปล่วงเกินสำนักโอสถฯ ถึงต่อให้ตำหนักตงจี๋ของพวกเขาไม่ลงมือ ตำหนักเป่ยหานเองก็จบสิ้นเสียแล้ว!
ท่านพ่อจะต้องปีติเป็นอย่างมากเป็นแน่!
ในตอนที่พวกเขาจะลงมือกับมู่เฉียนซีนี่เอง พลังที่น่ากลัวเสียยิ่งกว่าพลังหนึ่งก็ได้ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักเป่ยหานเอาไว้
คนเหล่านั้นของสำนักโอสถฯ ล้วนแต่รู้สึกเย็นวาบไปถึงก้นบึ้งหัวใจ แม้แต่ผู้อาวุโสหูเองก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าพรั่นพรึงนี้
“พลังนี้มัน เป
