เอ๋อร์พร้อมกล่าว “ท่านธิดาศักดิ์สิทธิ์ ข้อกำหนดของการแข่งขันในครั้งนี้คือหาดอกซานซวนให้ได้ดอกหนึ่งก็พอแล้ว จะสามดอกหรือหนึ่งดอกผลลัพธ์มันก็เหมือนกัน”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ตะลึงค้าง “เจ้า…เจ้ากล่าวเช่นนี้กับข้าได้อย่างไร?”
นักปรุงยาผู้นี้ได้กล่าวต่อ “ปรมาจารย์มู่ ข้านับถือท่านเป็นอย่างมากมาโดยตลอด! และยิ่งนับถือหมอปีศาจมากขึ้นไปอีก ดอกโม่หลินนี้ข้ายินดีที่จะแลกเปลี่ยนกับท่าน”
และนั่นก็ทำให้มู่เฉียนซีได้แลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณได้สำเร็จ นางยิ้มแล้วกล่าว “ยินดีที่ได้ร่วมมือกัน!”
“มู่เฉียนซี…” ไป๋เหยียนเอ๋อร์กัดฟันแน่นพลางกล่าวอย่างโกรธเคือง
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าว “ทำไมเล่า? รึว่าเจ้าอยากจะประมือกับข้า? ดูทีแล้วการสั่งสอนในครั้งก่อนเจ้าคงยังได้รับไม่พอ!”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์ถอยหลังไปอยู่หลายก้าว นางมองไปยังมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “ข้ากำลังจะไปจากแดนโอสถ ข้าเองก็ไม่อยากเกิดการกระทบกระทั่งกับเจ้า พวกเราจงอยู่กันอย่างสงบเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเกียจคร้าน “นั่นต้องดูอารมณ์ของข้า เจ้าจงอย่าได้มายั่วโมโหข้า”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์โกรธเสียจนแทบกระอักเลือด!
กำลังจะจบสิ้นการแข่งขันในรอบนี้แล้ว มู่เฉียนซีเองก็ไม่อยากที่จะมีปัญหาเพิ่มอีก ต้องรู้เอาไว้ว่าชิงอิ่งนั้นเพิ่งจะหลับไหลไป แต่ฝ่ายตรงข้ามนั้นกลับมียอดฝีมือขั้นสูงเต็มขั้นอยู่
อยู่ด้วยกันอย่างสงบในวันสุดท้ายที่แดนโอสถ เมื่อถึงเวลาแล้วพวกเขาก็จ
