ะถูกไล่ออกไป
พวกเขามาถึงที่ริมทะเลสาบ คนที่ออกมาจากในนั้นน้อยกว่าจำนวนผู้ที่เข้าไปอยู่บางส่วน แต่มันก็ไม่ได้น้อยลงไปมากนัก
อย่างไรเสียสัตว์วิญญาณในแดนโอสถก็มิได้โหดร้ายมากนัก
ผู้อาวุโสหูกล่าวขึ้น “ยินดีกับทุกท่านด้วยที่ผ่านการทดสอบในรอบแรกไปได้แล้ว ตอนนี้พวกเราเดินทางกลับไปเมืองเป่ยหานกัน เตรียมตัวกับการแข่งกันในรอบต่อไปเถอะ!”
เมื่อถึงบนเรือบิน กลุ่มกำลังและสำนักโอสถฯ ต่างก็นับจำนวนคนของตน ที่มีการบาดเจ็บล้มตายไปนั้นพวกเขาก็ปวดใจ
สถานการณ์ของทางสำนักโอสถฯ ไม่ค่อยสู้ดีนัก “อะไรกัน? พวกศิษย์พี่หวงกับพวกศิษย์พี่จ้าวไม่ได้ออกมารึ?”
“เป็นไปได้อย่างไร? พลังความสามารถของพวกเขาแข็งแกร่งเช่นนั้น มันเกิดอะไรขึ้น?”
“……”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์เองก็กำลังหาข่าวอยู่ นางพบว่าศิษย์พี่หวงมิได้ออกมา
เช่นนั้นมันก็มีแค่เพียงเหตุผลเดียว นั่นก็คือถูกมู่เฉียนซีฆ่าเสียแล้ว
ดวงตาของไป๋เหยียนเอ๋อร์เย็นยะเยือก มู่เฉียนซีเจ้ารนหาที่ตายเองนะ เจ้ากลับกล้าฆ่าคนของสำนักโอสถฯ ข้าจะต้องให้เจ้าได้เห็นดี
บนเรือบินนั้นไม่สะดวกที่จะเคลื่อนไหว รอให้ถึงตำหนักเป่ยหานเสียก่อนนางจะต้องเอาข่าวนี้ไปบอกอย่างแน่นอน บอกแก่คนของตำหนักโอสถฯ
ไม่นานนักก็มีข่าวมาจากสำนักโอสถฯ หลังจากนี้อีกเจ็ดวันจะทำการทดสอบในรอบต่อไป
กู้ไป๋อีมารับมู่เฉียนซีด้วยตัวเอง เขากล่าวถามขึ้น “ซีเอ๋อร์ ไม่ได้รับบาดเจ็บกระมัง!”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “กลับไปที่ในตำหนักก่อ
