“โฮก!” สมบัติล้ำค่าที่เฝ้ามาเป็นหมื่นปีได้ถูกแย่งชิงไปแล้ว กิ้งก่าน้ำแข็งได้โกรธเกรี้ยวอย่างสมบูรณ์
“เจ้า…” ศิษย์เหล่านั้นของสำนักโอสถฯ ก็ปะทุเพลิงพิโรธขึ้นมาเช่นกัน!
พวกเขาสู้อย่างสุดชีวิตเพื่อที่จะรับมือกับกิ้งก่าน้ำแข็งที่อยู่ในนี้ แต่ปรากฏว่ากลับมีคนมาช่วงชิงของที่พวกเขาหมายตาไป
“เป็นเจ้า!”
มู่เฉียนซีถีบศิษย์พี่หวงไปหนึ่งคราทำให้ศิษย์เหล่านั้นของสำนักโอสถฯ จดจำมู่เฉียนซีได้อย่างลึกซึ้งเป็นพิเศษ
ปัก ปัก ปัก! ในตอนนี้กิ้งก่าน้ำแข็งได้ระเบิดพลังอันบ้าคลั่งและได้สลัดมนุษย์น่ารังเกียจพร้อมกระบวนค่ายกลที่กักขังมันเอาไว้เหล่านั้นออกไป
ในความรู้สึกของมัน เหล่ามนุษย์พวกนี้ล้วนแต่เป็นพวกเดียวกัน
พรวด! เหล่าศิษย์สำนักโอสถฯ ที่ถูกกิ้งก่าน้ำแข็งทำให้บาดเจ็บเองก็อนาถนัก แต่ละคนกระอักเลือดออกมาก็ยังไม่เท่าไร ซ้ำร้ายยังต้องพิษหนาวเย็นเข้าอีก
หลังจากที่ได้ผลจิ่วหยางซวนมาแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้หนีออกไปจากสระน้ำแข็งได้อย่างราบรื่น
กิ้งก่าน้ำแข็งได้ร้องคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราดและได้มุ่งตามมู่เฉียนซีไป
พลังอันมืดฟ้ามัวดินได้ม้วนตัวเข้าไป มู่เฉียนซีได้ส่งมอบเข็มยาอยู่หลายเข็มให้แก่กิ้งก่าน้ำแข็งที่ไล่ตามมา
เข็มยาเหล่านั้นพุ่งไปทางดวงตาทั้งสองข้างของกิ้งก่าน้ำแข็ง แต่กิ้งก่าน้ำแข็งตัวนี้ฉลาดนัก มันได้ใช้ชั้นน้ำแข็งป้องกันเข็มยาของมู่เฉียนซีเอาไว้
ไม่นานนักลูกศรน้ำแข็งที่แฝงไปด้วยพิษร้ายจำนวนนับไม่ถ้ว
