ียสติไป
ดวงตาทั้งสองข้างก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก มันมองอะไรไม่เห็นทั้งสิ้น
“เจ้ามนุษย์น่ารังเกียจ เจ้าอยู่ที่ไหน? จงไสหัวออกมา!”
“โฮก!” มนุษย์! มนุษย์!”
“……”
กิ้งก่าน้ำแข็งร้องคำรามลั่น
ส่วนศิษย์เหล่านั้นของสำนักโอสถฯ ถูกมันเข้าใจผิดและทำร้ายจนอนาถ!
“หนีเร็ว!”
“เร็วเข้า! กิ้งก่าน้ำแข็งตัวนี้บ้าไปแล้ว!”
“……”
มู่เฉียนซีกล่าว “ชิงอิ่ง พวกเราก็ไปกันเถอะ!”
“อื้ม!”
ในตอนนี้เองเสียงอันเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งได้ลอยมา “สาวน้อย ตอนนี้พวกเจ้าไม่สามารถที่จะไปได้ จะออกไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! มีคนอีกกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น พวกเขายังคงสวมใส่อาภรณ์ของสำนักโอสถฯ อีกเช่นเคย
มู่เฉียนซีตกตะลึง เป็นคนของสำนักโอสถฯ อีกกลุ่มนึง
เหล่าศิษย์ของสำนักโอสถฯ เหล่านี้ที่อนาถาและต้องพิษหนาวเย็นเข้าไป เมื่อเห็นพวกคนกลุ่มใหม่นี้ดวงตาก็เกิดประกายขึ้นมา “ศิษย์พี่จ้าว ที่แท้เป็นพวกท่านนี่เอง! ที่ตัวหญิงสาวผู้นั้นมีผลจิ่วหยางซวนอยู่ จะให้นางหนีไปไม่ได้เด็ดขาด”
ก่อนหน้านี้เมื่อพวกเขาเห็นมู่เฉียนซีทรมานสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดเสียจนมีสภาพเช่นนั้นก็ไม่กล้าที่จะเป็นศัตรูกับมู่เฉียนซี
แต่ทว่าตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปแล้ว ศิษย์พี่ได้มาถึงแล้วอีกทั้งพวกเขายังไม่ได้รับบาดเจ็บ จะต้องสามารถรับมือกับแม่นางน้อยผู้นี้ได้อย่างแน่นอน
แต่ปรากฏว่าศิษย์พี่จ้าวผู้นี้มิได้เหลียวแลพวกเขาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมองไปยังมู่เฉีย
