ขึ้นมา
“โฮก! ร้อนนัก! ร้อนนัก!…”
หลังจากพิษออกฤทธิ์แล้วกิ้งก่าน้ำแข็งก็เริ่มบ้าคลั่งขึ้นมา มันจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างดุร้ายแล้วกล่าว “เป็นเจ้า เป็นเจ้ามนุษย์ที่น่ารังเกียจ…”
มันกัดเข้าไปทางมู่เฉียนซี ชิงอิ่งได้พุ่งมายังด้านหน้าของมู่เฉียนซีแล้วผลักมู่เฉียนซีออกไป
ปัง! และกิ้งก่าน้ำแข็งนั้นก็ได้งับเข้าไปที่ร่างของชิงอิ่ง
แกรก! จากนั้นมันก็พบว่าสิ่งตรงหน้าที่ตนเองกัดเข้าไปนั้นไม่ใช่มนุษย์
ร่างกายของเขาแข็งเป็นอย่างมาก มันแข็งเสียยิ่งกว่าฟันของมันมากนัก
“ในเมื่อกัดเจ้าไม่เละ เช่นนั้นข้าก็จะกลืนเจ้าเข้าไปเสีย!”
มันเปิดปากกว้างเตรียมที่จะเขมือบชิงอิ่งเข้าไป เงาร่างสีม่วงอันเลือนรางเงาหนึ่งได้ใกล้เข้ามา มู่เฉียนซีได้คว้าเข็มยาสองเข็มแล้วปักไปทางดวงตากลมโตทั้งสองของมัน
ปึก! ปึก!
“เพลิงพิษนั้นยังไม่พอ เช่นนั้นเจ้าลองลิ้มรสนี่ดู! ที่สำคัญชิงอิ่งเป็นอะไรที่เจ้าอยากจะกลืนก็กลืนลงไปได้ง่าย ๆ รึ?”
“โฮก!” กิ้งก่าน้ำแข็งร้องด้วยความเจ็บปวดเป็นอย่างมากออกมา ในชั่วพริบตามันก็ได้ระเบิดพลังอันน่าหวั่นพรึงออกมาและกระแทกทั้งสองคนนั้นกระเด็นลอยออกไป
“เฉียน!” ชิงอิ่งที่ถูกช่วยเอาไว้ได้รีบเข้าไปปกป้องมู่เฉียนซีดดยพลัน
ปัง! ทั้งสองล้มลงบนชั้นน้ำแข็ง มู่เฉียนซีได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
ส่วนชิงอิ่งนั้นไม่เป็นอะไร!
“โฮก!” ในตอนนี้กิ้งก่าน้ำแข็งได้ร้องออกมาอย่างเจ็บปวดที่สุด พิษที่อยู่ในร่างของมันได้ทำให้มันเส
